OPLL - استخوانیشدن رباط طولی خلفی (Ossification of the Posterior Longitudinal Ligament)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۵۶ ساله از نژاد آسیای شرقی با شکایت کرختی تدریجی و پیشرونده در هر دو دست و عدم تعادل هنگام راه رفتن از حدود ۸ ماه گذشته مراجعه کرده است. وی از سختی در بستن دکمههای لباس و احساس سفتی در اندامهای تحتانی شکایت دارد. در معاینه نورولوژیک، هایپررفلکسی اندامها، علامت هافمن مثبت دوطرفه، کلونوس مچ پا و اسپاستیسیتی خفیف در راه رفتن (میلوپاتی گردنی) مشهود است، بدون سابقه تروما یا بیماری روماتیسمی قبلی.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected OPLL - Ossification of the Posterior Longitudinal Ligament. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال سیتیاسکن ستون فقرات گردنی در سطح مهره C3 با پنجره استخوانی، هایپردانسیتی نواریشکل متراکم با دانسیته استخوانی در مجاورت حاشیه خلفی بدنه مهره و در محل رباط طولی خلفی (PLL) مشهود است که سبب تنگی شدید کانال نخاعی و اثر فشاری بارز بر طناب نخاعی شده است. نمای برجستگی استخوانی مشخصه استخوانیشدن رباط طولی خلفی (OPLL) همراه با کاهش قابلتوجه قطر قدامی-خلفی کانال نخاعی بدون درگیری فورامنهای عصبی است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
OPLL - استخوانیشدن رباط طولی خلفی (Ossification of the Posterior Longitudinal Ligament)
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. سیتیاسکن حساسترین و دقیقترین مدالیتی (استاندارد طلایی) برای تشخیص قطعی OPLL و تفکیک آن از هرنی دیسک کلسیفیه یا استئوفیتهای ساده خلفی است. ۲. همراهی این بیماری با هایپراستوز اسکلتی ایدیوپاتیک منتشر (DISH) شایع است و به دنبال تروماهای خفیف، خطر بالای ایجاد آسیب حاد نخاعی ناشی از تنگی زمینه وجود دارد. ۳. در بیماران دارای علائم بالینی میلوپاتی گردنی یا تنگی بحرانی کانال (کاهش بیش از ۵۰ تا ۶۰ درصد فضای کانال)، درمان استاندارد جراحی دکامپرسیون (از طریق لامینکتومی/لامینوپلاستی خلفی یا کورپکتومی قدامی) توصیه میشود.
این سیتیاسکن گردنی نشاندهنده استخوانیشدن رباط طولی خلفی (OPLL) در سطح C3 است که منجر به تنگی شدید کانال نخاعی گردنی شده است. درمان استاندارد در موارد دارای شواهد میلوپاتی، رفع فشار جراحی (دکامپرسیون قدامی یا خلفی) برای جلوگیری از آسیب دائمی نخاع میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص نورولوژی و علوم اعصاب
2 تصویر
4 تصویر
6 تصویر
2 تصویر