شکستگی استخوانی
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۸ ساله به دنبال تصادف شدید وسیله نقلیه موتوری با سرعت بالا در حالی که تنها کمربند ایمنی دور لگن (Lap belt) را بسته بوده است، به بخش تروما منتقل شد. وی از درد حاد و فوقالعاده شدید در ناحیه توراکولومبار شکایت دارد. در معاینه بالینی، اکیموز نواری و حساسیت شدید لمسی روی ستون فقرات با فاصله غیرطبیعی و ملموس بین زوائد خاری L1 و L2 (افزایش interspinous gap) مشهود است؛ علائم عصبی فوکال واضح یا نقایص حسی-حرکتی حاد اندام تحتانی ثبت نشد اما به دلیل احتمال شکستگی ناپایدار، بیمار تحت بیحرکتی کامل قرار گرفت.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Flexion-distraction, osseous-ligamentous (Chance variant) fracture of L1. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
تصاویر امآرآی در مقاطع ساژیتال و محوری در توالیهای T1، T2 و Proton Density نمایانگر تغییر شکل گوهای قدامی (anterior wedge deformity) در تنه مهره L1 همراه با ادم گسترده مغز استخوان است. خط شکستگی خطی افقی با هایپواینتنسیتی مشخص در قسمت میانی تنه مهره مشاهده میشود که به سمت خلف از طریق هر دو پدیکول به درون لامینا و زائده خاری گسترش یافته است. در محل شکاف شکستگی، دیستراکشن (فاصله گرفتن) مشخص عناصر خلفی دیده میشود. همچنین ادم و تغییر سیگنال بافت نرم اطراف زوائد خاری و لامینا همراه با شکستگی دوطرفه زوائد عرضی به وضوح مشهود است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگی استخوانی
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. شکستگیهای نوع چنس (Chance fracture) کلاسیک ناشی از مکانیسم فلکشن-دیستراکشن بوده و با درگیری هر سه ستون دنیس (Denis) ناپایدار محسوب میشوند؛ محور چرخش قدام به ستون قدامی منتقل شده و کشش شدید موجب گسیختگی افقی استخوانی یا لیگامانی میشود. ۲. افتراق کلیدی آن با شکستگی انفجاری (Burst fracture) در وضعیت ارتفاع دیواره خلفی مهره است؛ در شکستگی چنس دیواره خلفی تحت دیستراکشن و افزایش ارتفاع/شکاف افقی قرار میگیرد، در حالی که در Burst شکستگی فشاری محوری با پسزدگی قطعه (retropulsion) به کانال نخاعی رخ میدهد. ۳. همزمانی این شکستگی با آسیبهای احشای داخل شکمی (بهویژه پارگی روده و مزانتر ناشی از کمربند ایمنی) بسیار شایع است و انجام سیتی اسکن شکم و لگن با کنتراست الزامی میباشد.
این تصویر امآرآی مؤید شکستگی فلکشن-دیستراکشن استخوانی-لیگامانی (واریانت چنس) در مهره L1 با گسترش به عناصر خلفی و ناپایداری سه ستون است. رویکرد درمانی استاندارد در چنین ضایعات ناپایدار با گسیختگی لیگامانی و دیستراکشن خلفی، تثبیت جراحی از طریق ریداکشن و فیوژن خلفی با ابزارگذاری پدیکولار است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص نورولوژی و علوم اعصاب
4 تصویر
5 تصویر
2 تصویر
4 تصویر