Swyer-James Syndrome
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
بیمار یک پسر ۱۲ ساله است که با تنگینفس پیشرونده فعالیتی و سرفههای مزمن با خلط موکوپورولنت متناوب از چند ماه پیش ارجاع داده شده است. در شرح حال گذشته، سابقه بستری در بخش مراقبتهای ویژه کودکان در ۲ سالگی به دلیل ابتلا به برونشیولیت شدید و پنومونی آدنوویروسی وجود دارد. در معاینه بالینی، کاهش صداهای تنفسی و هیپرزونانس در سمع و دق همیتوراکس چپ مشهود است، بدون اینکه سیانوز مرکزی یا چماقی شدن انگشتان (کلابینگ) دیده شود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Swyer-James Syndrome. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی قدامی-خلفی قفسه سینه، افزایش شفافیت رادیولوژیک (هایپرلوسنسی) منتشر و واضح در سراسر همیتوراکس چپ مشاهده میشود. حجم ریه چپ به طور نسبی کاهش یافته یا حفظ شده و علائم کاهش پرفوزیون عروقی به صورت کوچک بودن شریان ناف ریه چپ (Pulmonary Hilum) و کاهش قابلتوجه مارکینگهای عروقی محیطی مشهود است. شواهدی از شیفت مدیاستن به سمت راست (اثر تودهای ناشی از ترپینگ شدید حاد) دیده نمیشود و این تصویر نشاندهنده اولیگمی در زمینه کاهش سایز عروق و به دام افتادن هوا (Air-trapping) است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
Swyer-James Syndrome
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
۱. سندرم سوایر-جیمز-مکلئود (Swyer-James-Macleod Syndrome) یکی از پیامدهای دیررس برونشیولیت ابلیتران پس از عفونتهای ریوی شدید اوایل کودکی (عمدتاً آدنوویروس) است که با برونشیولیت انسدادی، هیپوپلازی ثانویه بستر عروقی ریه و کاهش حجم یا اندازه نرمال ریه درگیر مشخص میشود. ۲. کلید تمایز رادیولوژیک این سندرم از آمفیزم مادرزادی لوبی (CLE) یا پنوموتوراکس، وجود حجم ریوی طبیعی یا کوچکتر در سمت هایپرلوسنت همراه با عروق کوچک هیلار و محیطی است، برعکس آمفیزم جبرانی که عروق در آن معمولاً برجسته یا نرمال هستند و شیفت مدیاستن برعکس است.
این تصویر نشاندهنده سندرم سوایر-جیمز به صورت هایپرلوسنسی یکطرفه ریه چپ ناشی از برونشیولیت ابلیتران پس از عفونت و کاهش عروق ریوی است. رویکرد بالینی استاندارد عمدتاً محافظهکارانه شامل فیزیوتراپی تنفسی، درمان سریع عفونتهای تنفسی با آنتیبیوتیک، واکسیناسیون کامل و برونکودیلاتورها بوده و جراحی ریه تنها به موارد برونشکتازی پایدار و عفونتهای راجعه غیرقابل کنترل محدود میشود.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص قفسه سینه و ریه
2 تصویر
11 تصویر
8 تصویر
17 تصویر