پنومونی ناشی از Pneumocystis jiroveci (P. carinii)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۳۸ ساله با سابقه شناختهشده عفونت پیشرفته HIV و عدم پایبندی به درمان ضد رتروویروسی (ART) با شکایت از تنگینفس پیشرونده فعالیتی، سرفههای خشک و تب با درجه خفیف از حدود سه هفته قبل مراجعه کرده است. در معاینه بالینی، تاکیپنه خفیف، سمع ریوی بهظاهر نسبتاً نرمال و بدون کراکل واضح، ولی افت بارز اشباع اکسیژن شریانی به دنبال راه رفتن مختصر (Exertional desaturation تا ۸۴٪) مشهود است؛ شمارش لنفوسیتهای CD4 بیمار زیر ۱۰۰ سلول در میکرولیتر گزارش شد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Pneumocystis jiroveci (P. carinii) Pneumonia. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع اگزیال سیتیاسکن با پنجره ریه (Lung window) در سطح آپکس ریهها، کدرشدگیهای شیشهمات (Ground-Glass Opacities) دوطرفه و متقارن در سگمانهای آپیکال/خلفی مشاهده میشود. ضایعات دارای مرز نسبتاً مشخص و تیز با پارانشیم با هوادهی نرمال (Geographic distribution) بوده و همراه با ضخیمشدگی خفیف سپتومهای بینلوبولی بینابینی هستند. افیوژن پلور، لنفادنوپاتی مدیاستینال یا کاویتیشن در این برش دیده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
پنومونی ناشی از Pneumocystis jiroveci (P. carinii)
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
۱. نمای کلاسیک رادیولوژیک در پنومونی پنوموسیستیس جیرووسی (PJP) در HRCT، اپاسیتیهای شیشهمات ژئوگرافیک با حفظ برخی لوبولهای ثانویه ریوی (Mosaic attenuation) و تمایل درگیری نافی و قاعدهای است. ۲. وجود کیستهای دیواره نازک (Nematoceles) در یکسوم بیماران دیده میشود که خطر ایجاد پنوموتوراکس خودبهخودی مقاوم به درمان را به شدت افزایش میدهد. ۳. تشخیص افتراقی اصلی شامل پنومونی سیتومگالوویروس (CMV) و آسیب حاد ریوی است؛ اما عدم وجود لنفادنوپاتی و عدم وجود افیوژن پلور به نفع PJP است و درمان انتخابی دوز بالای تریمتوپریم-سولفامتوکسازول (TMP-SMX) همراه با کورتیکواستروئید در موارد هیپوکسمیک (PaO2 کمتر از ۷۰ میلیمتر جیوه) میباشد.
این تصویر سیتیاسکن قفسه سینه نشاندهنده پنومونی پنوموسیستیس جیرووسی (PJP) با نمای مشخص اپاسیتیهای شیشهمات دوطرفه در یک فرد با نقص ایمنی است. رویکرد تشخیصی-درمانی استاندارد شامل شروع فوری تریمتوپریم-سولفامتوکسازول و کورتیکواستروئید کمکی در صورت هیپوکسمی، همزمان با تایید تشخیصی از طریق برونکوسکوپی و BAL است.