شکستگی استرسی (Stress Fracture) Tibia بعد از تعویض مفصل زانو (Knee replacement)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
خانم ۶۸ ساله با سابقه تعویض کامل مفصل زانو (TKA) در پای راست حدود ۹ ماه قبل، با شکایت از درد فزاینده و موضعی در ناحیه قدامی-داخلی ساق پا از ۴ هفته پیش مراجعه کرده است. درد با وزناندازی و راه رفتن تشدید شده و با استراحت تخفیف مییابد. بیمار ترومای حاد واضحی را ذکر نمیکند ولی از زمان بهبود زانو، میزان فعالیت و پیادهروی روزانه خود را به طور ناگهانی افزایش داده است. در معاینه فیزیکی، تندرنس موضعی و ادم خفیف بدون اریتم بر روی بخش دیستال به میانی تیبیا مشهود است و دامنه حرکتی پروتز زانو پایدار و بدون درد مفصلی ارزیابی شد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Tibia Stress Fracture after Knee replacement. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در نمای متمرکز قدامی-خلفی (Coned-down AP) از استخوانهای ساق، شواهد واکنش ضریع (پریوستئال) موضعی و اسکلروز کورتیکال در بخش میانی تا دیستال کورتکس درونی تیبیا مشاهده میشود که نشاندهنده شکستگی فشاری (استرس فرکچر) است. یک خط لوسنت ظریف عرضی/مایل بدون جابهجایی در بستر اسکلروز استخوانی قابل ردیابی است. راستای استخوانها حفظ شده و هیچگونه شکستگی حاد واضح یا ضایعه تخریبی لیتیک دیده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگی استرسی (Stress Fracture) Tibia بعد از تعویض مفصل زانو (Knee replacement)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
تغییر بیومکانیک اندام تحتانی پس از آرتروپلاستی زانو و اصلاح راستای اندام، نیروهای مکانیکی جدیدی را به شفت تیبیا یا فمور تحمیل کرده و خطر شکستگیهای استرس از نوع خستگی (fatigue) یا نارسایی (insufficiency) ناشی از پوکی استخوان را به شدت افزایش میدهد. رادیوگرافی ساده در ۲ تا ۳ هفته اول ممکن است طبیعی باشد؛ بنابراین در صورت شک بالینی بالا و منفی بودن گرافی، امآرآی (نشاندهنده ادم مغز استخوان در STIR) یا اسکن استخوان، مدالیتی انتخابی برای تشخیص زودهنگام و تمایز از شلشدگی پروتز یا عفونت است.
این گرافی نشاندهنده شکستگی فشاری (Stress Fracture) در استخوان تیبیا ثانویه به تغییر راستای مکانیکی و افزایش فعالیت متعاقب تعویض کامل مفصل زانو است. درمان استاندارد عمدتاً غیرجراحی شامل استراحت، بیوزنسازی یا استفاده از بریسهای ارتوپدی به مدت ۶ تا ۸ هفته همراه با ارزیابی و درمان پوکی استخوان زمینهای میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
5 تصویر
1 تصویر
7 تصویر
3 تصویر