استئوکندریت دیسکانس (Osteochondritis Dissecans) استخوان ناویکولار تارسال
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۴ ساله ورزشکار (دونده نیمهاستقامت) با شکایت از درد مبهم و مزمن در قسمت پشتی و داخلی پای راست (میدفوت) از حدود ۵ ماه پیش که با تحمل وزن و فعالیتهای ورزشی تشدید شده و با استراحت کاهش مییابد. در معاینه بالینی، تندرنس موضعی مشخص بر روی استخوان ناویکولار تارس (بهویژه سطح دورسال و قدام تالوس) لمس میشود بدون اینکه تورم واضح یا اریتم موضعی دیده شود؛ دامنه حرکتی مفصل تالوناویکولار همراه با درد خفیف است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Osteochondritis Dissecans of the Tarsal Navicular. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع اگزیال/ساجیتال بازسازیشده سیتیاسکن مچ و پا، وقفه و نقص کورتیکال (Cortical disruption) در سطح مفصلی پروگزیمال استخوان ناویکولار تارس در مجاورت مفصل تالوناویکولار مشاهده میشود. همچنین ضایعات کیستیک مولتیلوکوله سابکوندرال (Subchondral cysts) با حاشیه اسکلروتیک ظریف در بستر این نقص کورتیکال مشهود است که نشاندهنده استئوکندریت دیسکان (OCD) استیبل تا نیمهاستیبل است. سایر سطوح مفصلی مجاور فاقد تغییرات تخریبی بارز هستند.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
استئوکندریت دیسکانس (Osteochondritis Dissecans) استخوان ناویکولار تارسال
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. استئوکندریت دیسکان (OCD) استخوان ناویکولار تارس یک آنتیتی بسیار نادر است و یکسوم میانی این استخوان به دلیل الگوی خونرسانی آسیبپذیر (Watershed area)، مستعد استرس مکانیکی و حوادث ایسکمیک موضعی است. ۲. افتراق آن از شکستگی استرسی ناویکولار بر اساس ماهیت سابکوندرال، کورتیکال بریک مفصلی و حضور کیستهای مجاور در غیاب خط شکستگی کامل است؛ همچنین بیماری مولر-وایس معمولاً دوطرفه، همراه با کلاپس و اسکلروز وسیعتر استخوان در سنین بالاتر بروز میکند.
این تصویر مؤید استئوکندریت دیسکان (OCD) استخوان ناویکولار تارس با نقص کورتیکال سابکوندرال و تشکیل کیستهای لوکال است. مدیریت استاندارد بسته به پایداری ضایعه و علائم بالینی، شامل عدم تحمل وزن و بیحرکتی در فاز اولیه و در صورت شکست، مداخله آرتروسکوپی یا جراحی جهت دبریدمان، دریلینگ و فیکساسیون قطعه است.