سندرمِ به دامافتادنِ شریانِ پوپلیتئال (Popliteal artery entrapment syndrome)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۲ ساله ورزشکار (دونده نیمهاستقامت) بدون سابقه بیماری زمینهای قلبی-عروقی، با شکایت از درد کرامپی، احساس سردی و پارستزی در ساق پای راست که از ۶ ماه گذشته حین دویدن شدید تشدید شده و با استراحت برطرف میشود، مراجعه کرده است. در معاینه فیزیکی، نبضهای دیستال اندام تحتانی در حالت استراحت طبیعی و قرینه هستند، اما با انجام مانور اکتیو پلانترفلکسیون مچ پا یا دورسیفلکسیون غیرفعال، نبض شریانهای دورسالیس پدیس و تیبیال خلفی در سمت راست به طور چشمگیری تضعیف شده و از بین میرود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Popliteal artery entrapment syndrome. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در آرتریوگرام نمای قدامی-خلفی (AP) زانوی راست حین وضعیت پلانتار فلکسیون خفیف غیرفعال، انحراف واضح شریان پوپلیتئال به سمت مدیال (Medial deviation) در سطح پروگزیمال کندیلهای فمور به همراه باریکشدگی موضعی لومن شریان ناشی از فشار خارجی مشاهده میشود. با وجود انحراف مسیر آناتومیک، جریان ماده حاجب در شریان برقرار (patent) است، اما شواهدی از تنگی کالیبر ناشی از اثر فشاری سر مدیال عضله گاستروکنمیوس مشهود است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
سندرمِ به دامافتادنِ شریانِ پوپلیتئال (Popliteal artery entrapment syndrome)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. تظاهر کلاسیک آنژیوگرافیک در نوع I و II سندرم به دام افتادن شریان پوپلیتئال (PAES)، انحراف شریان به سمت مدیال در اثر موقعیت غیرطبیعی سر مدیال عضله گاستروکنمیوس است، در حالی که در بیماری کیستیک ادونتیشیا، نقص پرشدگی خارجالمرکز صاف به شکل ساعتشنی (Scimitar sign) بدون جابجایی مسیر اصلی شریان دیده میشود. ۲. کاهش یا قطع نبض محیطی با مانورهای تحریکی عضلات ساق پا (پلانترفلکسیون اکتیو در برابر مقاومت) سنگبنای بالینی غربالگری است و عدم تشخیص زودهنگام میتواند به ترومبوز حاد، میکروآمبولی، یا دژنراسیون آنوریسمال پس از تنگی منجر شود.
این آنژیوگرافی نشاندهنده سندرم به دام افتادن شریان پوپلیتئال (PAES) با انحراف مشخص شریان به سمت مدیال در اثر آنومالی آناتومیک عضلانی است. اقدام درمانی استاندارد، آزادسازی جراحی (Surgical decompression) از طریق میوتومی یا بازسازی آناتومیک شریان برای پیشگیری از ترومبوز و ایسکمی پیشرونده اندام است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
8 تصویر
17 تصویر
3 تصویر
4 تصویر