شکستگیِ دوطرفهٔ پارس (Pars Fracture) در L5 به همراه لغزشِ مهره (Spondylolisthesis) درجه I از L5 روی S1
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
بیمار مردی ۱۹ ساله، ورزشکار رشته ژیمناستیک است که با شکایت کمردرد مزمن از ۶ ماه گذشته مراجعه کرده است. درد با حرکات هایپراکستنشن ستون فقرات و چرخش تنه تشدید شده و به بخش فوقانی باسن تیر میکشد. در معاینه فیزیکی، تندرنس موضعی در لمس پاراورتبرال ناحیه لومبوساکرال، اسپاسم عضلات همسترینگ و تست مثبت Stork (تشدید درد در اکستنشن کمر بر روی یک پا) مشاهده شد، در حالی که معاینات نورولوژیک اندامهای تحتانی سالم و بدون نقص حرکتی یا حسی است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Bilateral Pars Fracture of L5 with Grade I Spondylolisthesis of L5 on S1. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در نمای مایل (Oblique) رادیوگرافی ستون فقرات لومبوساکرال، نقص خطی لوسنت (شکستگی) در ناحیه پارس اینترآرتیکولاریس مهره L5 به وضوح مشهود است که نشاندهنده علامت کلاسیک گردن بریده سگ اسکاتلندی (Scotty dog collar sign) میباشد (فلشهای توپر سفید). همچنین لغزش قدامی خفیف تنه مهره L5 بر روی پلاتوی ساکروم (S1) کمتر از ۲۵ درصد مشهود بوده که منطبق با اسپوندیلولیستزیس درجه یک (Grade I) از نوع ایسمیک است. مفاصل فاست سطوح بالاتر (L4-L5) وضعیت طبیعی دارند.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگیِ دوطرفهٔ پارس (Pars Fracture) در L5 به همراه لغزشِ مهره (Spondylolisthesis) درجه I از L5 روی S1
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. در گرافی مایل لومبار، سگ اسکاتلندی توسط عناصر خلفی تشکیل میشود؛ گردن سگ نشاندهنده پارس اینترآرتیکولاریس است که شکستگی یا نقص آن (اسپوندیلولیز) نمایی شبیه به قلاده یا گردن بریده ایجاد میکند. ۲. برخلاف اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو که شایعترین محل آن سطح L4-L5 و ناشی از استئوآرتریت مفاصل فاست بدون نقص پارس است، اسپوندیلولیستزیس نوع ایسمیک عمدتاً در سطح L5-S1 و ثانویه به استرس فرکچر پارس رخ میدهد. ۳. ارزیابی پایداری با رادیوگرافیهای دینامیک (Flexion-Extension) انجام میشود و MRI برای بررسی ایمپینجمنت ریشه عصب L5 در سوراخ بینمهرهای (نوروفورامن) کاربرد دارد.
این گرافی لومبار نشاندهنده اسپوندیلولیز مهره L5 همراه با اسپوندیلولیستزیس ایسمیک درجه یک مهره L5 بر روی S1 است. رویکرد درمانی استاندارد در فاز اولیه شامل مدیریت محافظهکارانه با اصلاح فعالیت، فیزیوتراپی و تقویت عضلات مرکزی (Core) بوده و در صورت عدم پاسخ بالینی یا بروز نقایص عصبی پیشرونده، تثبیت جراحی مد نظر قرار میگیرد.