Zenker's Diverticulum
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۷۱ سالهای با سابقه چندساله دیسفاژی پیشرونده نسبت به غذاهای جامد و مایع، بوی بد دهان (هالیتوز شدید) و سرفههای متناوب شبانه به دنبال رگورژیتاسیون غذای هضمنشده مراجعه کرده است. وی از احساس گیر کردن لقمه غذا در قسمت تحتانی گردن شکایت دارد و اخیراً دچار کاهش وزن و یک نوبت پنومونی آسپیراسیون شده است. در معاینه فیزیکی گردن، توده نرم و فشردنی در سمت چپ حس میشود که با فشار روی آن صدای غرغر (Borborigmi) شنیده میشود (علامت بویس).
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Zenker's Diverticulum. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در ارزیابی فلوروسکوپی مری با ماده حاجب باریم (بلع باریم)، یک کیسه یا دیورتیکول کاذب با حدود کاملاً مشخص و حاوی ماده حاجب متراکم در محل اتصال حلق به مری (ناحیه اتصال سرویکودورسال) مشاهده میشود. این ضایعه سکتوممانند با قطر تقریبی ۳ سانتیمتر عمدتاً به سمت خلف و چپ مری برجسته شده و دارای گردن باریک اتصالی به لومن مری است. اثر فشاری خفیف بر لومن اصلی مری در مجاورت آن دیده میشود بدون اینکه انسداد کامل ایجاد کند.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
Zenker's Diverticulum
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. دیورتیکول زنکر در واقع یک دیورتیکول کاذب فشاری (Pulsion pseudodiverticulum) است که از ناحیه ضعف آناتومیک مثلث کیلیان (بین فیبرهای مایل عضله تنگکننده تحتانی حلق و فیبرهای عرضی عضله کریکوفارنژیوس) منشأ میگیرد. ۲. بلع باریم با نماهای مایل و جانبی استاندارد طلایی تشخیص است؛ آندوسکوپی فوقانی به دلیل خطر بالای سوراخشدگی تصادفی دیورتیکول باید با احتیاط فراوان یا پس از ارزیابی فلوروسکوپی انجام شود. ۳. درمان استاندارد شامل میوتومی عضله کریکوفارنژیوس به روش اندوسکوپیک (Dohlman) یا جراحی باز (دیورتیکولکتومی/دیورتیکولوپکسی همراه با میوتومی) بسته به اندازه ضایعه و شرایط بیمار است.
این گرافی با کنتراست بلع باریم نشاندهنده یک دیورتیکول زنکر کلاسیک حدود ۳ سانتیمتری با گسترش به سمت چپ در محل اتصال گردنی-سینهای مری است. رویکرد درمانی استاندارد شامل اصلاح اختلال عملکرد اسفنکتور فوقانی مری از طریق میوتومی کریکوفارنژیوس با روشهای اندوسکوپیک منگنهای/لیزری یا جراحی باز است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
5 تصویر
3 تصویر
7 تصویر
8 تصویر