پارگی شریان کبدی که در آنژیوگرافی تأیید شده است (hepatic artery laceration confirmed at angiography)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
آقای ۵۴ ساله با سابقه درناژ صفراوی از طریق پوست (PTBD) یا درناژ آبسه کبدی طی ۴۸ ساعت گذشته، با افت ناگهانی هموگلوبین و خروج خون روشن فعال از لوله درناژ کاتتر به بخش آنژیوگرافی ارجاع شده است. در معاینه بالینی، بیمار رنگپریده، تاکیکارد (ضربان قلب ۱۱۰ در دقیقه) و دچار افت فشار خون خفیف (۹۵/۶۰ میلیمتر جیوه) با تندرنس خفیف در ربع فوقانی راست شکم (RUQ) میباشد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Hepatic Artery Laceration confirmed at angiography. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
تصویر فلوئوروسکوپی/آنژیوگرافی کاتتریک سلکتیو نشاندهنده کاتتر نازک (میکروکاتتر) درون شاخهای از شریان کبدی راست است. تزریق ماده حاجب خروج فعال ماده حاجب (اکستراوازاسیون) ناشی از پارگی شریان (Laceration) را نشان میدهد که مستقیماً به داخل مجرای کاتتر درناژ مجاور نشت کرده و سبب اپاسیفیکاسیون لومن لوله درناژ کبد شده است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
پارگی شریان کبدی که در آنژیوگرافی تأیید شده است (hepatic artery laceration confirmed at angiography)
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. خروج خون از درن صفراوی یا کبدی پس از اینترونشن، قویاً مطرحکننده آسیب عروقی یاتروژنیک (شریانی یا وریدی) است و آنژیوگرافی عروق هپاتیک استاندارد طلایی تشخیصی و درمانی محسوب میشود. ۲. آمبولیزاسیون ترانسکاتتر (TAE) با کویل یا چسبهای بافتی، خط اول و قطعی درمان پارگی شاخههای شریان کبدی به شمار میرود و خطرات جراحی باز را به حداقل میرساند. ۳. افتراق فیستول شریانی-صفراوی (هموبیلی) از پارگی مستقیم شریان به درون کاتتر با تزریق انتخابی ماده حاجب و مشاهده جریان مستقیم کنتراست به داخل حفرات یا تیوب خارجی قطعی میگردد.
این آنژیوگرافی مؤید پارگی و آسیب یاتروژنیک شاخهای از شریان کبدی راست با ارتباط مستقیم به کاتتر درناژ خارجی است. اقدام استاندارد و ارجح در این شرایط، انجام آمبولیزاسیون شریانی ترانسکاتتر (TAE) فوری جهت کنترل خونریزی و تثبیت وضعیت همودینامیک بیمار میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
8 تصویر
5 تصویر
3 تصویر
7 تصویر