کیس بالینی Stomach antrum adenocarcinoma with ulcer
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۶۴ ساله با سابقه سوءهاضمه مقاوم به درمان دارویی، کاهش وزن غیرارادی حدود ۸ کیلوگرم طی ۴ ماه گذشته و احساس پری زودرس مراجعه کرده است. بیمار از درد مبهم و مداوم در ناحیه اپیگاستر که با مصرف غذا تشدید میشود و نیز اپیزودهای متناوب تهوع و مدفوع تیره (ملنا) شکایت دارد. در معاینه فیزیکی، رنگپریدگی ملتحمه مشهود است و در لمس عمقی اپیگاستر، تندرنس خفیف بدون ریباند یا توده واضح لمس میشود؛ بررسیهای آزمایشگاهی آنمی فقر آهن با هموگلوبین 9.2 g/dL را نشان میدهد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Stomach antrum adenocarcinoma with ulcer (Malignant gastric ulcer). Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقاطع آگزیال سیتیاسکن شکم با کنتراست خوراکی و وریدی، ضخیمشدگی موضعی، نامنظم و نامتقارن در جدار آنتروم معده با تمایز ضعیف نسبت به مخاط مجاور مشاهده میشود. در مرکز این ناحیه ضخیمشده، کانون اولسراتیو عمیق به همراه تجمع ماده حاجب و گاز درون حفره زخم جلب توجه میکند که نمای مشخصه زخم بدخیم (malignant gastric ulcer) است. چینهای مخاطی اطراف ضایعه به صورت نامنظم و متوقفشده (abrupt cutoff) دیده میشوند و شواهدی از استریدینگ (stranding) خفیف در چربی پریگاستریک مجاور وجود دارد، بدون آنکه تهاجم آشکار به ارگانهای احشایی مجاور مانند پانکراس یا شواهد لنفادنوپاتی حجیم مشهود باشد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیس بالینی Stomach antrum adenocarcinoma with ulcer
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. برخلاف زخمهای پپتیک خوشخیم که معمولاً دارای پایهای فرورفته و چینهای مخاطی صاف و منظم هستند که تا لبه زخم امتداد مییابند، زخمهای بدخیم کارسینوماتوز اغلب دارای لبههای برجسته، نامنظم، نودولار و چینهای مخاطی قطعشده پیش از رسیدن به دهانه زخم هستند. ۲. نمای کارمن منیسکوس (Carman meniscus sign) در گرافیهای باریومی یا ارزیابی تصویربرداری، نشاندهنده اولسر بدخیم درون یک توده تومورال در انحنای بزرگ یا آنتروم است؛ با این حال، استاندارد طلایی تشخیصی همواره آندوسکوپی فوقانی همراه با بیوپسیهای متعدد (حداقل ۶ تا ۸ بیوپسی از لبهها و پایه زخم) برای رد بدخیمی است.
این سیتیاسکن نشاندهنده آدنوکارسینوم آنتروم معده همراه با اولسراسیون بدخیم است که به صورت ضخامت نامتقارن جدار همراه با نقص مخاطی عمیق تظاهر یافته است. رویکرد استاندارد بالینی شامل تأیید هیستوپاتولوژیک از طریق بیوپسی آندوسکوپیک، مرحلهبندی دقیق (Staging) با سیتیاسکن قفسه سینه/شکم/لگن و سپس ارزیابی در تیم چندتخصصی (MDT) جهت جراحی رزکسیون انکولوژیک (گاسترکتومی سابتوتال) همراه با کمورادیوتراپی نئوادجوانت یا ادجوانت است.