کبد، افزایش جذابیت (چگالی) در سیتی اسکن
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۷۹ ساله با سابقه دیسریتمی قلبی که از حدود یک سال پیش تحت درمان طولانیمدت با داروی آمیودارون قرار گرفته است، در پیگیریهای آزمایشگاهی روتین با افزایش بدون علامت آنزیمهای کبدی (LFTs) با علت نامشخص ارجاع داده شده است. در معاینه فیزیکی علائم حادی از نارسایی کبدی، زردی یا هپاتومگالی دردناک مشاهده نمیشود و بیمار شکایتی از درد شکم یا علائم گوارشی ندارد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Liver, increased attenuation (density) on CT. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در سیتی اسکن محوری بدون ماده حاجب از شکم، افزایش منتشر و هموژن دانسیته پارانشیم کبد مشهود است؛ بهطوریکه اتنوئیشن کبد به طور قابلتوجهی بیشتر از طحال بوده و عروق داخل کبدی به صورت هیپودنس (تیره) در زمینه پارانشیم هایپردنس نمایان شدهاند (نمای برعکس نسبت به حالت نرمال). هیچگونه ضایعه فضاگیر فوکال، اتساع مجاری صفراوی یا اثر فشاری موضعی مشاهده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کبد، افزایش جذابیت (چگالی) در سیتی اسکن
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. آمیودارون به دلیل داشتن درصد بالایی از عنصر ید (حدود ۳۷٪ وزن مولکولی) و تجمع در سیستم رتیکولوآندوتلیال کبد، سبب افزایش دانسیته کبد در سیتی اسکن بدون حاجب (معمولاً بالای ۷۰ تا ۹۰ واحد هانسفیلد) میشود. ۲. در تشخیص افتراقی کبد هایپردنس، هموکروماتوز اولیه/ثانویه (اضافه بار آهن)، بیماری ویلسون، مصرف قبلی توروترست و رسوب گلیکوژن مطرح هستند؛ اما دانسیته بسیار بالا همراه با تیره دیده شدن عروق کبدی بدون تزریق حاجب، قویاً به نفع رسوب ید ناشی از آمیودارون است. ۳. افزایش دانسیته کبد در تصویربرداری لزوماً به معنای سمیت حاد کبدی نیست و یک نشانگر بیولوژیک تجمع دارو است، اما در صورت همراهی با اختلال آنزیمی شدید ممکن است نیاز به تعدیل دوز یا قطع دارو با نظر متخصص قلب باشد.
این سیتی اسکن بدون ماده حاجب، افزایش منتشر دانسیته کبد (کبد هایپردنس) ثانویه به تجمع ید ناشی از مصرف مزمن آمیودارون را نشان میدهد. رویکرد بالینی استاندارد شامل ارزیابی دقیق آزمونهای عملکرد کبد، پایش عوارض دارویی و تصمیمگیری جهت تعدیل دوز یا جایگزینی دارو بر اساس نسبت سود به زیان قلبی-کبدی است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
1 تصویر
3 تصویر
1 تصویر
2 تصویر