کیس بالینی Splenic laceration without coil embolization
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۳۲ سالهای به دنبال تصادف رانندگی (ترومای غیرنافذ به تنه) با شکایت از درد حاد ربع فوقانی چپ شکم و تندرنس موضعی به اورژانس منتقل شده است. علائم بلافاصله پس از برخورد فرمان خودرو به قفسه سینه و شکم آغاز شده و با انتشار درد به شانه چپ (علامت کر/Kehr's sign) همراه بوده است. در بدو ورود، بیمار از نظر همودینامیک پایدار بوده (فشار خون ۱۲۰/۷۵ میلیمتر جیوه، ضربان قلب ۸۸ در دقیقه) و سابقه بیماری زمینهای یا اختلال انعقادی ندارد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Splenic laceration without coil embolization. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در سیتیاسکن محوری هلیکال شکم با تزریق ماده حاجب وریدی، یک نقص خطی با حدود نامنظم و دندانهدار (jagged defect) هیپودنس در بخش میانی پارانشیم طحال مشهود است که به سمت محیط امتداد یافته و کپسول طحال را درگیر کرده است که مؤید پارگی (Laceration) طحال است. تجمع مایع با دانسیته بالا در فضای پریاسپلنیک و اطراف کبد (فضای پریهپاتیک) دیده میشود که نشاندهنده هموپریتونئوم ناشی از خونریزی داخل صفاقی است. هیچگونه نشت فعال ماده حاجب (active contrast extravasation) یا شواهدی از سودوآنوریسم عروقی در پارانشیم طحال مشاهده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیس بالینی Splenic laceration without coil embolization
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. عدم مشاهده نشت فعال ماده حاجب (blush) در سیتیاسکن فاز شریانی/پورتال، همراه با ثبات همودینامیک بیمار، مهمترین معیار برای انتخاب رویکرد غیرجراحی (Non-operative management) و عدم نیاز فوری به آمبولیزاسیون شریان طحال یا لاپاراتومی است. ۲. مایع آزاد با دانسیته بین ۳۰ تا ۴۵ واحد هانسفیلد در ترومای حاد نمایانگر خون تازه و فاقد لخته است، در حالی که لخته خونی چسبیده به محل پارگی (Sentinel clot) معمولاً دانسیتهای بالاتر (حدود ۵۰ تا ۷۰ هانسفیلد) دارد و به بومیسازی محل دقیق آسیب کمک میکند. ۳. شیارهای جنینی طبیعی طحال (Splenic clefts) ممکن است پارگی را تقلید کنند، اما وجود حاشیههای صاف با کپسول دستنخورده و عدم همراهی با هموپریتونئوم، آنها را از پارگی تروماتیک متمایز میسازد.
این سیتیاسکن نشاندهنده پارگی پارانشیم طحال با هموپریتونئوم بدون نشت فعال ماده حاجب در بیماری با همودینامیک پایدار است. با توجه به عدم وجود اکستراوازاسیون فعال و پایداری علائم حیاتی، درمان استاندارد شامل مراقبت محافظهکارانه غیرجراحی (NOM) با پایش دقیق علائم حیاتی و هموگلوبین در بخش مراقبتهای ویژه است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
4 تصویر
7 تصویر
3 تصویر
7 تصویر