کیست قولب کمری (psoas abscess)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
بیمار مرد ۵۸ سالهای است با سابقه ترومبوآمبولی وریدی و تعبیه فیلتر ورید اجوف تحتانی (IVC filter)، که از حدود سه هفته قبل با درد مبهم و فزاینده پهلوی راست، تب متناوب و کاهش وزن تدریجی مراجعه کرده است. اخیراً راه رفتن بیمار دچار اختلال شده و اکستنشن مفصل هیپ راست به شدت دردناک است (تست پسواس مثبت). در معاینه، تندرنس عمقی در فلانک راست و دیواره خلفی شکم لمس میشود و آزمایشها لکوسیتوز بارز به همراه افزایش چشمگیر مارکرهای التهابی (ESR و CRP) را نشان میدهند.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Psoas abscess. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال سیتیاسکن با کنتراست خوراکی، تودهای با بافت نرم و نمای هتروژن با حدود نامنظم و نواحی هایپودنس (تجمع مایع/نکروز) در ناحیه پاراورتبرال راست دیده میشود که عضله پسواس راست را به طور واضح متورم و متسع کرده و به عضلات دیواره خلفی شکم و رتروپریتونئن گسترش یافته است. همچنین ساختار فلزی فیلتر ورید اجوف تحتانی (IVC) در قدام ستون فقرات با آرتیفکتهای استریک خفیف مشهود است و پل ورتبرال مجاور ضایعه ممکن است شواهد اسکلروزیس یا تغییرات واکنشی نشان دهد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیست قولب کمری (psoas abscess)
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. آبسه پسواس میتواند اولیه (انتشار هماتوژن معمولاً توسط استافیلوکوک اورئوس) یا ثانویه (گسترش مستقیم از استئومیلیت مهره، بیماریهای التهابی روده مثل کرون، یا دیورتیکولیت) باشد. ۲. تشخیصهای افتراقی مهم شامل هماتوم پسواس و سارکومهای رتروپریتونئن است که در آنها معمولاً تب حاد، لکوسیتوز شدید و گاز داخل ضایعه (در صورت وجود) دیده نمیشود؛ سنجش دانسیته (Hounsfield Unit) و تقویت جدار در CT کنتراستدار به افتراق کمک میکند. ۳. وجود تریاد کلاسیک درد فلانک، تب و لنگش تنها در کمتر از یکسوم بیماران دیده میشود و تست پسواس مثبت (تشدید درد با هایپراکستنشن ران) کلید بالینی مهمی است.
این سیتیاسکن نشاندهنده آبسه بزرگ عضله پسواس راست و دیواره خلفی شکم به همراه فیلتر اینفریور وناکاوای قبلی است. رویکرد درمانی استاندارد شامل تجویز فوری آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف وریدی همگام با درناژ از طریق پوست (Percutaneous drainage) با هدایت تصویربرداری یا مداخله جراحی در موارد پیچیده است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
3 تصویر
4 تصویر
5 تصویر
6 تصویر