هیدرونفروز شدید
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۴۸ ساله با شکایت از احساس سنگینی، پری و درد مبهم پهلوی چپ که از حدود ۶ ماه پیش آغاز شده و تدریجاً افزایش یافته است، مراجعه کرده است. بیمار سابقه عفونتهای ادراری مکرر با پاسخ ناقص به درمان را ذکر میکند، اما تب حاد، سوزش ادرار یا هماچوری آشکار فعلی ندارد. در معاینه فیزیکی، یک توده بزرگ، صاف، بدون حساسیت شدید ولی قابل لمس در فلانک چپ و ربع فوقانی چپ شکم شناسایی شد؛ کلیه راست طبیعی و بدون تندرنس بود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Marked hydronephrosis. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع اگزیال سیتی اسکن شکم و لگن با ماده حاجب، اتساع بسیار شدید و پیشرونده سیستم کالیسیوپلویک کلیه چپ (هیدرونفروز شدید / ماسیو) مشهود است. پارانشیم کلیه چپ به شدت آتروفیک شده و به یک پوسته نازک محیطی با ضخامت اندک تبدیل گردیده است. ضایعه با دانسیته مایع، دارای حدود مشخص بوده و به عنوان یک ضایعه فضاگیر کیستیک حجیم، ساختارهای مجاور از جمله روده و مزانتر را به سمت قدام و خط وسط جابهجا کرده است (اثر تودهای قابلتوجه). کلیه راست پرفیوژن و ترشح حاجب طبیعی را نشان میدهد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
هیدرونفروز شدید
کارسینوم سلول کلیوی (RCC)
نشانگر تمایز بالینی: توده هتروژن با تقویت کنتراست سریع شریانی و تهاجم احتمالی به ورید رنال
آنژیومیولیپوم کلیوی (AML)
نشانگر تمایز بالینی: وجود فوکوس چربی ماکروسکوپیک با دانسیته منفی هانسفیلد در توده
کیست پیچیده کلیه رده Bosniak III/IV
نشانگر تمایز بالینی: سپتاسیونهای ضخیم با تقویت کنتراست یا ندولار کپسول
انفارکتوس سگمنتال حاد کلیه
نشانگر تمایز بالینی: نشانه ریم کورتیکال (Cortical rim sign) ناشی از خونرسانی کپسولی
۱. نمای هیدرونفروز ماسیو (Giant Hydronephrosis) ناشی از انسداد مزمن اتصال حالب به لگنچه (UPJO) ممکن است به اشتباه کیست بزرگ کلیوی (مانند کیست بوزنیاک I) یا کیست مزانتریک تلقی شود؛ کلید افتراق، امتداد ارتباط کیسههای متسع با لگنچه و مشاهده بقایای نازک کورتکس در پیرامون آن است. ۲. در هیدرونفروز طولکشیده و شدید با آتروفی کامل کورتکس، پیش از تصمیمگیری برای جراحی ترمیمی (پیلواپلاستی) در برابر نفروکتومی، انجام اسکن هستهای کلیه (مانند DMSA یا MAG3) جهت ارزیابی عملکرد باقیمانده الزامی است؛ اگر عملکرد نسبی کلیه کمتر از ۱۰-۱۵٪ باشد، معمولاً نفروکتومی اندیکاسیون مییابد.
این سیتیاسکن نشاندهنده هیدرونفروز شدید و ماسیو کلیه چپ با آتروفی شدید پارانشیم کلیوی به دلیل انسداد طولکشیده و مزمن است. مدیریت استاندارد شامل ارزیابی دقیق عملکرد باقیمانده کلیه با اسکن رادیونوکلئید و در صورت عدم کارایی، انجام نفروکتومی و در صورت وجود عملکرد قابلتوجه، رفع انسداد و درناژ ارجح میباشد.