۶) گرانولومات وگنر (Wegener Granulomatosis)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
آقای ۴۶ ساله با سابقه چندماهه سینوزیت مزمن مقاوم به درمان، خشونت صدا و تنگینفس پیشرونده همراه با استریدور دمی که طی دو هفته اخیر تشدید شده است مراجعه کرده است. وی از خستگی، کاهش وزن خفیف و دفع خلط گهگاه خونی شکایت دارد. در معاینه فیزیکی، استریدور در ناحیه فوقانی حنجره شنیده شده و مخاط بینی شواهدی از التهاب مزمن و پوسته ریزی نشان میدهد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Wegener Granulomatosis. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی ساده نمای قدامی-خلفی (AP) بافت نرم گردن و مهرههای گردنی، باریکشدگی موضعی و مشخص ستون هوایی تراشه در ناحیه سابگلوتیک (زیر طنابهای صوتی) مشهود است که سبب ایجاد نمای شبیه به «نوک برج/استیپل» یا تنگی متقارن کالیبر راه هوایی فوقانی شده است. تراکم نسج نرم اطراف حنجره به صورت خفیف افزایش یافته و استخوانبندی مهرهها فاقد ضایعه لیتیک یا بلاستیک است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
۶) گرانولومات وگنر (Wegener Granulomatosis)
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
۱. تنگی سابگلوتیک (Subglottic stenosis) در گرانولوماتوز وگنر (GPA) میتواند مستقل از درگیری فعال سیستمیک یا سایر ضایعات ریوی رخ دهد و در موارد ایزوله، تیتر c-ANCA/PR3 ممکن است منفی باشد. ۲. برخلاف تنگیهای ناشی از لولهگذاری تراشه (پستاینتوباسیون)، تنگی ناشی از وگنر ممکن است همراه با پرولیفراسیون التهابی فعال مخاطی و تخریب غضروفی بدون سابقه تروما باشد. ۳. ارزیابی تشخیصی نیازمند برونکوسکوپی دقیق و بیوپسی جهت رد بدخیمی و عفونتهاست و در فاز حاد، ترکیبی از کورتیکواستروئیدها، داروی سیتوتوکسیک (مانند ریتوکسیماب یا سیکلوفسفامید) و مداخلات اندوسکوپیک (مانند دیلاتاسیون با بالون یا تزریق موضعی استروئید) کاربرد دارد.
این گرافی باریکشدگی و تنگی سابگلوتیک ناشی از گرانولوماتوز با پلیآنژئیت (وگنر) را نشان میدهد که یکی از علل مهم استریدور و دیسترس تنفسی فوقانی است. رویکرد استاندارد شامل پایدارسازی فوری راه هوایی، ارزیابی برونکوسکوپیک و آغاز درمان سیستمیک سرکوبکننده ایمنی همراه با مداخله مکانیکی (دیلاتاسیون) در صورت تنگی علامتدار است.