سندرمِ وریدِ اجوفِ فوقانیِ ثانویه به سرطانِ ریه (superior vena cava syndrome secondary to lung cancer)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۶۲ ساله با سابقه مصرف سنگین دخانیات با شکایت از درد حاد قفسه سینه بر بستر دردهای مبهم مزمن قبلی، تنگی نفس پیشرونده، ادم و احساس پری در سر و گردن از حدود ۳ هفته قبل مراجعه کرده است. در معاینه بالینی، اتساع وریدهای ژوگولار گردن و برجستگی عروق کولترال سطحی در قدام قفسه سینه مشهود بود که با خم شدن بیمار به جلو تشدید میشد (علامت پمبرتون مثبت). به دلیل درد حاد سینه و احتمال آمبولی ریه، بیمار تحت سیتی آنژیوگرافی با پروتکل آمبولی ریه قرار گرفت.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Superior Vena Cava Syndrome secondary to lung cancer. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع کرونال بازسازیشده سیتی آنژیوگرافی قفسه سینه، توده بافت نرم حجیم و هایپودنس با حدود نامنظم در لوب فوقانی ریه راست مشهود است که سبب انفیلتراسیون به مدیاستینوم فوقانی شده است. فلش آبی نشاندهنده انسداد و قطع کامل جریان ماده حاجب در ورید براکیوسفالیک راست و ورید اجوف فوقانی (SVC) در اثر تهاجم مستقیم و فشار خارجی توده نئوپلاستیک ریوی است؛ همچنین درگیری و کشش ساختارهای مجاور مدیاستینال به وضوح دیده میشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
سندرمِ وریدِ اجوفِ فوقانیِ ثانویه به سرطانِ ریه (superior vena cava syndrome secondary to lung cancer)
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
سندرم ورید اجوف فوقانی (SVCS) در بیش از ۷۰٪ موارد ثانویه به بدخیمیهای ریوی، بهویژه کارسینوم ریه سلول غیرکوچک (NSCLC) و سلول کوچک (SCLC) رخ میدهد. کلید افتراق انسداد ترومبوتیک خوشخیم از درگیری بدخیم، وجود توده نامنظم پارانشیمال همراه با تهاجم به بافت مدیاستین و کلاپس یا انقطاع ناگهانی عروق ژوگولار یا براکیوسفالیک است؛ استنتگذاری اندوواسکولار در کنار رادیوتراپی یا کموتراپی فوری، روش استاندارد و تسکینی سریع برای رفع ادم حاد سر، گردن و حنجره محسوب میشود.
این سیتی آنژیوگرافی انسداد ورید براکیوسفالیک راست و SVC ناشی از تهاجم مستقیم توده بدخیم لوب فوقانی ریه راست (سندرم SVC) را به تصویر میکشد. رویکرد استاندارد بالینی شامل پایدارسازی راه هوایی، شروع درمانهای تسکیندهنده فوری مانند استنتگذاری اندوواسکولار عروق بزرگ و بیوپسی سریع توده جهت آغاز کموتراپی یا رادیوتراپی قطعی است.