نئوپلاسم کیستیک موسینوز
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
خانم ۴۸ ساله با شکایت از احساس پری مبهم، سنگینی و درد متناوب در ربع فوقانی چپ شکم و دیسپپسی از حدود ۶ ماه قبل مراجعه کرده است که اخیراً با تنگینفس فعالیتی خفیف به دلیل اثر فشاری بر دیافراگم همراه شده است. بیمار سابقه پانکراتیت، تروما یا بیماری مزمن کبدی ندارد و در معاینه فیزیکی، تودهای بزرگ، بدون درد و با حدود مشخص در ناحیه هیپوکندریوم چپ و اپیگاستر لمس میشود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Mucinous cystic neoplasm. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع بازسازیشده کرونال سیتی اسکن توراکوآبدومینال با پنجره بافت نرم، یک ضایعه کیستیک بسیار بزرگ، منفرد، با دانسیته مایع نزدیک به آب و جدار نازک و مشخص در ناحیه خلف صفاق/بادی و دم پانکراس مشاهده میشود. ضایعه دارای اثر فشاری شدید رو به بالا است که سبب بالا راندن دیافراگم چپ، فشردهسازی بازال ریه چپ و جابجایی معده و احشای مجاور شده است. سپتاسیونهای ظریف و یک کانون کلسیفیکاسیون خطی باریک در بخش تحتانی جدار کیست دیده میشود، بدون اینکه ندولارپی سالید واضح یا تهاجم موضعی مشهود باشد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
نئوپلاسم کیستیک موسینوز
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
۱) نئوپلاسم کیستیک موسینوس (MCN) تقریباً بهطور انحصاری در زنان میانسال رخ میدهد و عمدتاً (بیش از ۹۰٪) در تنه یا دم پانکراس واقع شده و فاقد ارتباط با مجرای اصلی پانکراس است. ۲) ویژگی پاتولوژیک کلیدی و تشخیصی قطعی MCN وجود استرومای متراکم شبهتخمدانی (ovarian-type stroma) در زیر پوشش اپیتلیال ترشحکننده موسین است که آن را از نئوپلاسمهای موسینوس پاپیلاری داخل مجرایی (IPMN) و سیستآدنوم سروزی تمایز میدهد. ۳) وجود کلسیفیکاسیون محیطی/جداری، سپتاسیونهای ضخیم یا ندولهای مورال خطر بدخیمی (سیستآدنوکارسینوما) را بالا برده و اندیکاسیون قطعی جراحی محسوب میشوند.
این تصویر نشاندهنده یک نئوپلاسم کیستیک موسینوس (MCN) بزرگ با اثر فشاری بر دیافراگم و ارگانهای مجاور است. رویکرد استاندارد به دلیل پتانسیل بدخیمی ذاتی این نئوپلاسمها، رزکسیون کامل جراحی (غالباً دیستال پانکراتکتومی همراه با حفظ یا برداشتن طحال) با ارزیابی هیستوپاتولوژیک کامل است.