کیس بالینی GSW to right shoulder
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۸ ساله به دنبال اصابت شلیک گلوله (GSW) به ناحیه شانه و همیتوراکس راست، با درد حاد قفسه سینه، تنگی نفس و هموپتیزی خفیف به اورژانس ترومای سطح یک منتقل شده است. در معاینه فیزیکی، سوراخهای متعدد ورود پرتابه بر روی شانه و بافت نرم فوقانی راست، کاهش صداهای تنفسی در سمت راست، همودینامیک تحت درمان و ترشح هوا و خون به دنبال تعبیه سریع چستتیوب راست مشهود است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected GSW to right shoulder. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در گرافی خلفی-قدامی قفسه سینه، قطعات متعدد فلزی کوچک با دانسیته بالا (شبیه ساچمه/ترکش) در بافت نرم شانه راست و ناحیه میانی ریه راست مشاهده میشوند. یک چستتیوب سمت راست در وضعیت پایدار دیده میشود که به تخلیه پنوموتوراکس و هموتوراکس کمک کرده و پنوموتوراکس باقیمانده واضحی وجود ندارد. کدورت فوکال در ناحیه میانی ریه راست مشهود است که نشاندهنده کانتوژن ریوی ناشی از تروما است. شواهدی از شکستگی حاد واضح دندهها یا ترومای استخوانی عمده دیده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیس بالینی GSW to right shoulder
آدنوکارسینوم اولیه ریه
نشانگر تمایز بالینی: ندول نامنظم با حواشی اسپیکوله و کشش پلورال مجاور
عفونت باکتریال و پنومونی برونکوآلوئولار
نشانگر تمایز بالینی: کنسولیداسیون با برونکوگرام هوایی بدون تخریب ساختاری پارانشیم
گرانولومای التیامی سلی / قارچی
نشانگر تمایز بالینی: کلسیفیکاسیون مرکزی یا لایهای متراکم و پایداری در مقایسه با تصاویر قبلی
آتلکتازی مدور ریوی
نشانگر تمایز بالینی: نشانه دم ستاره دنبالهدار (Comet-tail sign) با ضخامت پلور مجاور
۱. در ترومای نافذ با گلوله یا ساچمه در نزدیکی کمربند شانهای و قفسه سینه فوقانی، بررسی آسیبهای عروقی سابکلاوین و اگزیلاری (با سیتی آنژیوگرافی) به دلیل احتمال پارگی یا سودوآنوریسم حیاتی است. ۲. اپاسیتیهای ریوی ناشی از کانتوژن ناشی از شلیک معمولاً طی ۶ ساعت اول بروز کرده و ممکن است طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت تشدید شوند؛ تمایز آن با آسپیراسیون و آتلکتازی با انطباق با مسیر بالستیک گلوله ممکن است. ۳. وجود قطعات متعدد ساچمه نیاز به ارزیابی کامل مسیر پرتابه از نظر نفوذ به فضای پلور، مدیاستن و طناب نخاعی را با CT اسکن چندمقطعی ضروری میسازد.
این تصویر نشاندهنده آسیب ناشی از اصابت شلیک گلوله به شانه و ریه راست به همراه کانتوژن ریوی و حضور چستتیوب راست با قرارگیری مناسب است. مدیریت بالینی شامل ارزیابی وضعیت همودینامیک طبق پروتکل ATLS، پایش برونده چستتیوب و انجام سیتی اسکن قفسه سینه جهت رد آسیبهای عروقی ماژور یا آسیب تراکئوبرونکیال میباشد.