استئومیلیت مهرهای (vertebral osteomyelitis) و دیسکیت (diskitis) همراه با آبسه پیشخاجی (presacral abscess)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۵۶ ساله با سابقه دیابت شیرین کنترلنشده، با شکایت از کمردرد شدید و پیشرونده ناحیه لومبوساکرال با انتشار به باسن، تب خفیف و کاهش وزن از حدود ۴ هفته قبل مراجعه کرده است. درد با استراحت تسکین نمییابد و در شب تشدید میشود. در معاینه فیزیکی، تندرنس شدید در لمس مهرههای L5-S1، اسپاسم عضلات پاراورتبرال و محدودیت قابلتوجه در دامنه حرکتی ستون فقرات مشهود است؛ همچنین در آزمایشها لکوسیتوز همراه با افزایش بارز ESR و CRP گزارش شده است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Vertebral osteomyelitis and diskitis with presacral abscess. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع ساژیتال بازسازیشده سیتیاسکن ستون فقرات لومبوساکرال (پنجره بافت نرم/استخوان)، تخریب و استئولیز مشخص در اندپلیت فوقانی مهره S1 و تا حدی اندپلیت تحتانی L5 همراه با تغییرات اروزیو و بینظمی در فضای دیسک L5-S1 مشاهده میشود. همچنین یک تجمع مایع با دانسیته پایین و جدار مشخص (آبسه پرهساکرال) در قدام ساکروم و مهرههای L5 تا S3 دیده میشود که دارای گسترش کرانیوکودال قابلتوجه بوده و فضای پیشخاجی را اشغال کرده است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
استئومیلیت مهرهای (vertebral osteomyelitis) و دیسکیت (diskitis) همراه با آبسه پیشخاجی (presacral abscess)
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. درگیری همزمان دو اندپلیت مجاور و فضای دیسک بینمهرهای یک نشانه بارز در تفکیک عفونتهای چرکی (دیسکیت/استئومیلیت) از نئوپلاسمها یا متاستازها است، زیرا تومورها عموماً دیسک را حفظ کرده و تنها بدنه مهره را درگیر میکنند. ۲. انتشار قدامی عفونت از اتصال لومبوساکرال منجر به تشکیل آبسه پرهساکرال و رتروپریتونئال میشود که نیاز به درناژ مداخلهای پوستی تحت هدایت تصویربرداری (CT-guided drainage) و آنتیبیوتیکتراپی هدفمند طولانیمدت دارد.
این تصویر مؤید دیسکیت و استئومیلیت مهرهای در سطح L5-S1 همراه با آبسه بزرگ پرهساکرال است. رویکرد استاندارد بالینی شامل بررسی میکروبیولوژی، درناژ آبسه به روش اینترونشنال تحت گاید سیتی و درمان ضدمیکروبی سیستمیک طولانیمدت همراه با پایش شاخصهای التهابی میباشد.