Spondyloepiphyseal Dysplasia Tarda [تشخیص داده شده با رادیوگرافی]
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۱۸ ساله با قد نسبتاً کوتاه و تنه نامتناسب (کوتاهی تنه نسبت به اندامها) با شکایت از کمردرد مکانیکال مزمن و خشکی پیشرونده ستون فقرات از حدود دو سال قبل مراجعه کرده است. علائم با فعالیت تشدید شده و به رانها تیر نمیکشد. در معاینه فیزیکی، کاهش دامنه حرکتی فلکشن و اکستنشن کمری، هیپرلوردوز جبرانی، و عدم وجود نقص عصبی فوکال یا علائم رادیکولوپاتی مشهود است. سابقه تکاملی بیمار تا اواخر دوران کودکی طبیعی بوده و علائم اسکلتی در دوره نوجوانی تظاهر یافتهاند.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Spondyloepiphyseal Dysplasia Tarda [radiographically diagnosed]. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی قدامی-خلفی (AP) ستون فقرات لومبوساکرال، کاهش عمومی ارتفاع مهرهها (پلاتیسپوندیلی خفیف تا متوسط) به صورت چندسطحی با تغییر شکل و دیسپلازی بدنه مهرهها مشهود است. باریکشدگی فضاهای دیسکی بینمهرهای و بینظمی در صفحات انتهایی (اندپلیتها) دیده میشود. همچنین لومباریزاسیون مهره S1 (مهره بینابینی لومبوساکرال) به همراه تشکیل مفصل کاذب (pseudoarticulation) در سمت چپ با بال خاجی مشاهده میگردد. زوائد خاری و پدیکولها حفظ شدهاند و انحراف اسکولیوتیک خفیف وجود دارد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
Spondyloepiphyseal Dysplasia Tarda [تشخیص داده شده با رادیوگرافی]
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. اسپوندیلواپیفیزیال دیسپلازی تاردیا (SEDT) بر خلاف نوع مادرزادی (Congenita)، معمولاً در سنین نوجوانی (بین ۱۰ تا ۱۴ سالگی) با کاهش سرعت رشد تنه و استئوآرتریت زودرس مفاصل بزرگ به ویژه هیپ تظاهر مییابد. ۲. مشخصه پاتوگنومونیک SEDT در نمای جانبی ستون فقرات، برجستگی پشتهای شکل استخوان در بخش میانی و خلفی اندپلیتهای فوقانی و تحتانی (heaping-up / hump-shaped appearance) مهرههای پلاتیسپوندیلیک است که آن را از بیماری شرمن یا موکوپلیساکاریدوزها متمایز میکند.
این رادیوگرافی نمایانگر پلاتیسپوندیلی چندسطحی ناشی از اسپوندیلواپیفیزیال دیسپلازی تاردیا (SEDT) همراه با ناهنجاری ساختاری لومباریزاسیون S1 است. رویکرد درمانی عمدتاً حمایتی و محافظهکارانه شامل فیزیوتراپی، کنترل درد و پایش منظم از نظر بروز تنگی کانال نخاعی و آرتروز زودرس مفاصل هیپ میباشد.