کیست اپیدرموئید اینکلوژن
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۴۴ ساله با سابقه سردردهای مبهم اکسیپیتال پیشرونده از حدود ۸ ماه گذشته، به همراه اپیزودهای اخیر سرگیجه وضعیتی، اختلال در تعادل و راه رفتن (Gait ataxia) و تاری دید گذرا مراجعه کرده است. در معاینه عصبی، آتاکسی تنه و اندامها، نیستاگموس افقی در نگاه به طرفین و ادم پاپی دوطرفه در فوندوسکوپی به نفع افزایش فشار درونجمجمهای (ICP) مشهود است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Epidermoid Inclusion Cyst. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در تصویر ساژیتال MRI با وزن T1 پس از تزریق کنتراست (Post-contrast T1WI)، یک ضایعه کیستیک بزرگ، لوبوله و هایپواینتنس (مشابه یا اندکی هایپرتر از مایع مغزی-نخاعی) در حفره خلفی و مخچه مشاهده میشود که فاقد تقویت کنتراست (Enhancement) در جدار یا محتوای داخلی است. توده اثر فشاری قابلتوجهی اعمال کرده که منجر به فشرده شدن و جابهجایی قدامی ساقه مغز و بطن چهارم (پیکان سفید) و به دنبال آن انسداد در مسیر جریان CSF و هیدروسفالی انسدادی سوپراتنتوریال مشخص با اتساع قابلتوجه بطن سوم (3rd) و بطنهای طرفی شده است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیست اپیدرموئید اینکلوژن
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. کلید طلایی تمایز کیست اپیدرموئید از کیست آراکنوئید، استفاده از سکانسهای Diffusion-Weighted Imaging (DWI) است؛ کیست اپیدرموئید به دلیل تراکم لایههای کراتین سلولی و پدیده T2 shine-through محدودیت بارز در انتشار (Diffusion Restriction) و سیگنال بالا در DWI نشان میدهد، در حالی که کیست آراکنوئید مانند CSF فاقد محدودیت انتشار است. ۲. کیستهای اپیدرموئید تودههایی با رشد بطئی و خزنده هستند که ساختارهای عصبی-عروقی را احاطه کرده و بدون تخریب تهاجمی در فضاهای سابآراکنوئید گسترش مییابند، اما به دلیل چسبندگی کپسول به بافتهای حیاتی، رزکسیون کامل جراحی اغلب دشوار و تخلیه محتویات نیازمند مراقبت دقیق جهت پیشگیری از مننژیت آسپتیک (شیمیایی) پس از عمل است.
این تصویر نشاندهنده یک کیست اپیدرموئید بزرگ در حفره خلفی است که با اثر فشاری بر بطن چهارم منجر به هیدروسفالی انسدادی شده است. رویکرد استاندارد درمانی شامل کرانیوتومی ساباکسیپیتال جهت دکمپرسیون و تخلیه حداکثری جراحی با حفظ کپسول چسبیده به ساقه مغز و در صورت لزوم شنتگذاری موقت بطنی برای کنترل فشار جمجمه است.