آستروسیتومای منتشر (Diffuse Astrocytoma) WHO گرید 2
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۳۴ ساله با سابقه حملات تشنج فوکال حرکتی در اندام فوقانی چپ از حدود ۴ ماه پیش مراجعه کرده است که اخیراً با سردردهای خفیف صبحگاهی در ناحیه پیشانی همراه شده است. در معاینه سیستم عصبی، بیمار هوشیار و جهتیاب است؛ ضعف حرکتی واضحی مشاهده نمیشود، اما در رفلکسهای تاندونی اندام چپ افزایش خفیف (هایپررفلکسی نسبی) ثبت شده و علامت بابنسکی منفی است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Diffuse Astrocytoma WHO Gr 2. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع محوری سیتیاسکن مغز بدون تزریق، ضایعهای با کاهش دانسیته (هیپودنس) با حدود نسبتاً نامشخص در ناحیه قشری-زیرقشری لوب فرونتال راست مشاهده میشود. دانسیته تومور کمتر از پارانشیم طبیعی مغز و بالاتر از مایع مغزی-نخاعی (CSF) است. ادم وازوژنیک بارز، شیفت خط وسط یا خونریزی حاد دیده نمیشود و اثر فشاری خفیفی به صورت پاکشدگی سالکوسهای مجاور کورتیکال مشهود است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
آستروسیتومای منتشر (Diffuse Astrocytoma) WHO گرید 2
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
آستروسیتومهای منتشر درجه ۲ سازمان جهانی بهداشت (WHO Gr 2) بهطور مشخص در بزرگسالان جوان با تشنجهای با شروع جدید تظاهر مییابند و معمولاً بر خلاف گلیوبلاستوم، فاقد تقویت حاجب (Enhancement) و ادم وسیع اطراف ضایعه هستند. در ارزیابیهای پیشرفتهتر مانند طیفسنجی تشدید مغناطیسی (MRS)، افزایش نسبت کولین به کراتینین و کاهش مشخص پیک N-استیلآسپارتات (NAA) به همراه حضور موتاسیون IDH1 در پاتولوژی، از علائم شاخص تشخیصی و پروگنوستیک این تومورها محسوب میشود.
این سیتیاسکن نشاندهنده یک آستروسیتوم منتشر با درجه پایین (WHO Grade 2) در لوب فرونتال راست است که به صورت ضایعه هیپودنس کورتیکال بدون اثر تودهای شدید تظاهر یافته است. رویکرد استاندارد بالینی شامل تصویربرداری تکمیلی با MRI چندتوالی و سپس جراحی برداشت تومور در حداکثر حد ایمن (Maximal Safe Resection) همراه با آنالیز مولکولی وضعیت جهش IDH و 1p/19q است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص نورولوژی و علوم اعصاب
1 تصویر
3 تصویر
8 تصویر
9 تصویر