استئومایلیت/دیسایت (osteomyelitis/discitis) سیتیروباکتر کوسری (Citrobacter koseri)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۶۱ ساله با سابقه دیابت قندی کنترلنشده و بستری اخیر به علت سپسیس ادراری، با شکایت از کمردرد شدید و پیشرونده در ناحیه توراکولومبار از ۳ هفته قبل مراجعه کرده است. درد با حرکت تشدید شده و به درمانهای معمول ضددرد پاسخ نداده است. در معاینه فیزیکی، حساسیت موضعی شدید در دق مهرههای تحتانی سینه و تب خفیف (۳۸ درجه) مشهود است؛ علائم نقایص حرکتی یا حسی فوکال در اندامهای تحتانی و علائم میلوپاتی فعلاً مشاهده نمیشود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Citrobacter koseri osteomyelitis/discitis. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال سیتیاسکن با کنتراست در سطح مهره توراسیک تحتانی، بدنه مهره و قوس خلفی بررسی شده است. کانال نخاعی باز بوده و هیچگونه توده اپیدورال، آبسه فوکال یا اثر فشاری بر طناب نخاعی در این مقطع مشاهده نمیشود (No cord compression or focal abscess). بافتهای نرم پاراورتبرال فاقد تجمع مایع با دیواره واضح هستند و عناصر استخوانی قابل مشاهده یکپارچگی نسبی خود را حفظ کردهاند، اگرچه برای ارزیابی دقیقتر دیسکیت و درگیری میکروسکوپیک اولیه، انجام امآرآی تکمیلی ضروری است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
استئومایلیت/دیسایت (osteomyelitis/discitis) سیتیروباکتر کوسری (Citrobacter koseri)
گلیومای با درجه بالا (Glioblastoma)
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه فضاگیر تهاجمی با نکروز مرکزی و ریم انحنایی با ادم منتشر
متاستاز منفرد مغزی
نشانگر تمایز بالینی: ضایعه واقع در محل اتصال ماده خاکستری-سفید با ادم وازوژنیک نامتناسب
آبسه پیوژنیک مغزی
نشانگر تمایز بالینی: تحدید بارز در سکانس DWI مرکز مایع با ریم نازک و منظم کپسولی
ضایعه پلاک حاد مالتیپل اسکلروزیس
نشانگر تمایز بالینی: انحصار انحنایی ناکامل (Open Ring Sign) متوجه به قشر مغز
۱. سیتروباکتر کوزری (Citrobacter koseri) یک باسیل گرم منفی نادر در استئومیلیت و دیسکیت ستون فقرات است که معمولاً به دنبال عفونتهای ادراری، دستکاریهای ژنیتوریناری یا در زمینههای سرکوب ایمنی و دیابت بروز میکند. ۲. سیتیاسکن در مراحل اولیه دیسکیت/استئومیلیت ممکن است نتایج طبیعی یا منفی کاذب نشان دهد و حساسیت کافی برای شناسایی زودهنگام التهاب لیگامانی و درگیری اپیدورال را ندارد؛ بنابراین مدالیتی انتخابی با حساسیت بالای ۹۵٪، امآرآی (MRI) با ماده حاجب است. ۳. افتراق با بدخیمیهای متاستاتیک بر اساس تمایل عفونت به تخریب زودهنگام فضای دیسک بینمهرهای و هر دو اندپلیت مجاور است، در حالی که متاستازها معمولاً دیسک را حفظ کرده و فقط بدنه مهره را درگیر میکنند.
این سیتیاسکن نشاندهنده ارزیابی اولیه اسپوندیلودیسکیت بدون شواهدی از آبسه فوکال یا فشردگی نخاع در مقطع حاضر است. رویکرد استاندارد بالینی شامل تایید تشخیص با امآرآی با کنتراست، کشت خون یا بیوپسی دیسک جهت ایزولاسیون عامل بیماریزا (سیتروباکتر کوزری) و تجویز آنتیبیوتیک هدفمند داخل وریدی طولانیمدت به مدت حداقل ۶ تا ۸ هفته میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص نورولوژی و علوم اعصاب
14 تصویر
8 تصویر
5 تصویر
17 تصویر