رادیوگرافهای WDMET
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۸ ساله پرسنل نظامی در جریان مانور آموزشی میدانی، به دنبال ترومای بلانت شدید به ناحیه صورت حین انفجار کنترلشده به اورژانس تروما منتقل شده است. بیمار هوشیار اما دچار درد شدید و بدشکلی در ناحیه میانی صورت، اپیستاکسی و تنگی نفس نسبی است. در معاینه فیزیکی، ادم و هماتوم گسترده صورت، انسداد حفرات بینی و یک جسم سخت در بافت نرم نازوفارنکس و صورت لمس میشود؛ راه هوایی تا حدی تهدید شده اما اشباع اکسیژن در حد قابل قبول است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected WDMET radiographs. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی قدامی-خلفی (AP) جمجمه و صورت، سایههای شدیداً رادیواپک با دانسیته فلزی و حدود کاملاً مشخص بر روی ساختارهای استخوانی میانه صورت (پلک چشم چپ، حفره بینی و نازوفارنکس) منطبق شده است. مورفولوژی این اجسام فلزی نشاندهنده یک فندک فلزی در مجاورت اربیت چپ و پلاک هویت نظامی (Dog tag) همراه با زنجیر مهرهای فلزی است که از گردن تا ناحیه فک و صورت امتداد یافته است. تغییر شکل و همپوشانی ساختارهای اسکلتی نشاندهنده شکستگیهای احتمالی استخوانهای بینی و فاسیال در اثر پرتاب این اجسام خارجی تروماتیک است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
رادیوگرافهای WDMET
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. در ترومای انفجاری و نفوذی نظامی (پروژکتایلهای ثانویه)، اجسام فلزی معمولاً دانسیته بسیار متراکمتری نسبت به استخوان دارند و ایجاد خطاهای تشخیصی یا آرتیفکتهای شدید میکنند؛ بنابراین قبل از هرگونه اقدام به امآرآی (MRI) به دلیل خاصیت فرومغناطیسی و خطر جابهجایی کشنده باید گرافی ساده یا سیتیاسکن اسکلتی تهیه شود. ۲. مدیریت راه هوایی در اولویت نخست قرار دارد، چرا که اجسام خارجی بزرگ در ناحیه فک و صورت یا اوروفارنکس ریسک انسداد حاد تنفسی یا آسپیراسیون ریوی را به شدت افزایش میدهند.
این گرافی نمونهای از پروتکل WDMET در ارزیابی تروماهای بالستیک نظامی است که نفوذ اجسام خارجی فلزی چندگانه (شامل فندک و پلاک شناسایی) به ساختارهای اسکلتی صورت را نشان میدهد. مدیریت استاندارد شامل برقراری فوری راه هوایی امن، ارزیابی تکمیلی با سیتیاسکن مولتیدیتکتور کرانیوفاسیال و در نهایت مداخله جراحی ماگزیلوفاسیال جهت خروج ایمن جسم خارجی و بازسازی بافت است.