کیس بالینی Periosteal Desmoid
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
نوجوان ۱۵ ساله مذکر و ورزشکار (دونده) با شکایت از درد مبهم و متناوب در قسمت خلفی-داخلی زانوی چپ از حدود ۳ ماه گذشته به درمانگاه ارتوپدی مراجعه کرده است. علائم بیمار بیشتر پس از تمرینات سنگین تشدید شده و با استراحت تخفیف مییابد. در معاینه فیزیکی، تندرنس خفیف و موضعی در لمس برجستگی سوپراکوندیلار داخلی دیستال فمور بدون لمس توده مشخص یا افیوژن مفصلی وجود دارد و دامنه حرکتی زانو کامل و بدون نقص است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Periosteal Desmoid. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی ساده زانوی چپ در نمای رخ (AP)، یک ضایعه کورتیکال با نمای کاسهایشکل (saucer-shaped) و حاشیه نامنظم همراه با اسکلروز ظریف واکنشی در امتداد ریج سوپراکوندیلار داخلی استخوان فمور دیستال مشهود است. هیچ شواهدی از تهاجم به فضای مدولاری، واکنش پریوستی تهاجمی (مانند مثلث کادمن یا نمای پوستپیازی) و یا کلسیفیکاسیون در بافت نرم مجاور دیده نمیشود و فواصل مفصلی طبیعی هستند.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیس بالینی Periosteal Desmoid
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. دسموئید پریوستال (نقص کورتیکال یا الیاف دیستال فمور) یک ضایعه واکنشی خوشخیم و خودمحدودشونده ناشی از استرس کششی مزمن در محل اتصال سر داخلی عضله گاستروکنمیوس یا تاندون اداکتور مگنوس است. ۲. این ضایعه در رده ضایعات رادیولوژیک «دست نزنید» (Do Not Touch) قرار دارد؛ ازاینرو نباید با ضایعات بدخیم مانند استئوسارکوم پریوستئال یا عفونتها اشتباه گرفته شود و بیوپسی آن به دلیل نمای هیستوپاتولوژیک هایپرسلولار ممکن است منجر به مثبت کاذب و خطای فاجعهبار در تشخیص بدخیمی گردد.
این رادیوگرافی نشاندهنده دسموئید پریوستال (پریوستئال دسموئید) در کورتکس سوپراکوندیلار داخلی دیستال فمور است که یک موجودیت بالینی کاملاً خوشخیم ناشی از ترومای فشاری-کششی مداوم محسوب میشود. رویکرد استاندارد بالینی، مدیریت محافظهکارانه و خودداری مطلق از نمونهبرداری یا مداخله جراحی تهاجمی است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
3 تصویر
3 تصویر
4 تصویر
3 تصویر