کیس بالینی Partial Thickness Tear of the Rectus Femoris Myotendinous Junction
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۲ ساله ورزشکار (فوتبالیست) با شکایت از درد حاد و ناگهانی در ناحیه قدامی ران چپ به دنبال شوت سنگین به توپ در حین مسابقه مراجعه کرده است. بیمار احساس «پاره شدن یا تیر کشیدن شدید» در قدام ران را بلافاصله پس از شوت گزارش میکند که منجر به ناتوانی در ادامه بازی و لنگش شدید شده است. در معاینه فیزیکی، تندرنس موضعی در لمس بخش پروگزیمال عضله رکتوس فموریس چپ، تورم خفیف بدون توده برجسته و درد واضح هنگام اکستنشن مقاومتی زانو و فلکشن مقاومتی هیپ مشهود است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Partial Thickness Tear of the Rectus Femoris Myotendinous Junction. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال امآرآی ران چپ در توالی T2، افزایش قابلتوجه شدت سیگنال (هایپرینتنسیتی ناشی از ادم و هماتوم) در داخل و اطراف بطن عضله رکتوس فموریس بهویژه در محل اتصال عضلانی-وتری (MTJ) مشاهده میشود. نمای پرمانند (feathery pattern) ادم به صورت گسترده در اطراف تاندون مرکزی مشهود است و اختلال یا گسستگی تنها به شکل پارگی ناکامل (Partial thickness tear) در بافت میوتندینوس دیده میشود و رتراکشن کامل وتر وجود ندارد. مغز استخوان فمور و توبروزیتهها فاقد ادم یا سیگنال غیرطبیعی پاتولوژیک هستند.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
کیس بالینی Partial Thickness Tear of the Rectus Femoris Myotendinous Junction
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
عضله رکتوس فموریس به دلیل ساختار دومفصلی (biarticular) و حضور تاندون اینتراماسکولار مرکزی («bull's eye» appearance) در مقاطع عرضی، مستعدترین بخش چهارسر ران برای آسیبهای برشی و انقباض اکسنتریک است. افتراق پارگی ناقص از پارگی کامل مبتنی بر تداوم فیبرهای وتری و عدم رتراکشن یا تجمع مایع وسیع با نقص کامل ساختاری است. بر خلاف پارگیهای کامل یا اولوشن تاندون از خار خاصره قدامی تحتانی (AIIS) که ممکن است نیاز به مداخله جراحی داشته باشند، پارگیهای ناقص اتصال عضلانی-وتری بهخوبی به درمانهای محافظهکارانه و فیزیوتراپی تدریجی پاسخ میدهند.
این تصویر امآرآی نشاندهنده پارگی ناکامل محل اتصال عضلانی-وتری (Myotendinous junction) عضله رکتوس فموریس چپ همراه با ادم مشخص بافت نرم و مایع پریتندینوس است. رویکرد استاندارد درمانی برای این نوع آسیب غیرکامل شامل مدیریت محافظهکارانه از قبیل استراحت نسبی، سرمادرمانی، داروهای ضدالتهاب و پروتکل توانبخشی و فیزیوتراپی گامبهگام است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
3 تصویر
3 تصویر
3 تصویر
3 تصویر