پارگی نسبی (partial tear) لیگامان جانبی داخلی پروگزیمال (proximal medial collateral ligament)، همراه با کوفتگی کندیل خارجی فمور (lateral femoral condyle contusion)، افیوژن خفیف مفصلی (small joint effusion)، و سالم بودن لیگامانهای صلیبی (cruciate ligaments) و منیسکها (menisci).
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۸ ساله ورزشکار به دنبال وارد آمدن ضربه مستقیم والگوس به زانوی راست در حین بازی فوتبال، با درد حاد، تورم متوسط و محدودیت در تحمل وزن از روز گذشته به اورژانس مراجعه کرده است. در معاینه فیزیکی، حساسیت موضعی شدید در امتداد پروگزیمال کوندیل مدیال فمور و تست استرس والگوس در فلکشن ۳۰ درجه با افزایش خفیف لقی همراه با اندپوینت مشخص (گرید ۲) مثبت است، در حالی که تستهای لاکمن و مکموری منفی میباشند.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Partial tear of proximal medial collateral ligament, with lateral femoral contusion, small joint effusion, and intact cruciate ligaments and menisci. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) با سرکوب چربی، ضخیمشدگی و افزایش شدت سیگنال بافت نرم در اطراف فیبرهای پروگزیمال لیگامان کلترال داخلی (MCL) مشهود است که نشاندهنده پارگی ناکامل (گرید ۲) میباشد؛ پیوستگی کلی فیبرها حفظ شده است. همچنین سیگنال هایپراینتنس در مغز استخوان کونديل لترال فمور ناشی از کونتوژن فشاری حین ضربه والگوس (Bone bruise) و تجمع خفیف مایع مفصلی (Joint effusion) بدون شواهدی از پارگی منیسکها مشاهده میشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
پارگی نسبی (partial tear) لیگامان جانبی داخلی پروگزیمال (proximal medial collateral ligament)، همراه با کوفتگی کندیل خارجی فمور (lateral femoral condyle contusion)، افیوژن خفیف مفصلی (small joint effusion)، و سالم بودن لیگامانهای صلیبی (cruciate ligaments) و منیسکها (menisci).
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. همزمانی کونتوژن لترال فمور با آسیب MCL نشاندهنده مکانیسم والگوس شدید است که در آن فشردگی کوندیل لترال همراه با کشش در سمت مدیال رخ میدهد. ۲. پارگیهای ناکامل یا ایزوله گرید ۱ و ۲ در MCL دارای پتانسیل عروقزایی و ترمیم خودبهخودی بالا هستند و نیازی به ترمیم جراحی نداشته و درمان استاندارد آنها غیرجراحی است. ۳. در هر آسیب حاد MCL باید آسیب همزمان لیگامان صلیبی قدامی (ACL) و منیسک مدیال (سهگانه ادونوگیو) رد شود.
این تصویر امآرآی نشاندهنده پارگی ناکامل (گرید ۲) بخش پروگزیمال رباط جانبی داخلی (MCL) همراه با کوفتگی استخوانی کوندیل لترال فمور و افیوژن مفصلی مختصر است. رویکرد درمانی استاندارد شامل مدیریت غیرجراحی محافظهکارانه با زانوبند لولایی، فیزیوتراپی زودهنگام و کنترل درد میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
2 تصویر
3 تصویر
9 تصویر
5 تصویر