دیسپلازی فیبروز تکاستیوک (monostotic fibrous dysplasia)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
بیمار مرد ۲۴ سالهای است که به دنبال درد مبهم، متناوب و پیشرونده در بخش پروگزیمال تا میانی بازوی راست از حدود ۶ ماه قبل مراجعه کرده است. درد ارتباط مستقیمی با فعالیت شدید نداشته اما اخیراً با لمس و وزنگذاری تشدید میشده است. در معاینه فیزیکی، تندرنس خفیف بدون ادم یا گرمی موضعی در امتداد دیافیز استخوان بازو وجود دارد و دامنه حرکتی مفصل شانه بدون محدودیت ساختاری حفظ شده است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Monostotic Fibrous Dysplasia. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی ساده (AP) شانه و بازوی راست، ضایعهای لیتیک و طویل در داخل کانال مدولاری دیافیز استخوان هومروس مشاهده میشود که نمایی شبیه به شیشه مات (Ground-glass appearance) با حاشیههای نسبتاً مشخص و اسکلوتیک (Rind sign) دارد. در بخشهای دیستالتر دیافیز، تغییرات شبیه به موجدار شدن یا اسکالوپینگ اندوستئال خفیف و انبساط متقارن استخوان بدون تخریب واضح کورتکس، واکنش پریوستئال تهاجمی یا توده بافت نرم همراه دیده میشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
دیسپلازی فیبروز تکاستیوک (monostotic fibrous dysplasia)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. ماتریس شیشه مات (Ground-glass) در غیاب کلسیفیکاسیون غضروفی یا واکنش پریوستئال تهاجمی، ویژگی کلاسیک دیسپلازی فیبرو (FD) ناشی از جایگزینی مغز استخوان با بافت همبند فیبروزه و ترابکولهای نابالغ استخوان بافته است. ۲. وجود کورتکس ضخیم و اسکلروتیک دور ضایعه (Rind sign) به افتراق آن از کیستهای استخوانی ساده یا آنوریسمال و انکندروما کمک میکند. ۳. در فرم منوستوتیک، در صورت عدم علامت شدید یا خطر شکستگی پاتولوژیک، نیازی به مداخله جراحی نیست و پیگیری محافظهکارانه توصیه میشود.
این تصویر نمای رادیوگرافیک کلاسیک دیسپلازی فیبروز منوستوتیک (Monostotic Fibrous Dysplasia) در دیافیز هومروس را با ماتریس شیشه مات و رینگ اسکلروتیک نشان میدهد. در موارد بدون علامت یا کمخطر، رویکرد درمانی شامل پیگیری بالینی و تصویربرداری دورهای است و جراحی تنها به پیشگیری یا درمان شکستگیهای پاتولوژیک محدود میشود.