انحراف مدیال شریان کاروتید درونی (Medial deviation of internal carotid artery)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
خانم ۶۲ ساله با شکایت از احساس جسم خارجی در حلق (گلوبوس) و دیسفاژی خفیف متناوب نسبت به جامدات از ۶ ماه گذشته مراجعه کرده است. در معاینه بالینی دهان و حلق، برجستگی سابموکوزال همراه با نبض خفیف در دیواره خلفی-جانبی راست حلق مشهود بود که بدون شواهد التهابی یا زخمی گزارش شد. بیمار سابقه فشار خون مزمن کنترلشده دارد و فاقد سابقه تروما، جراحی گردن یا علائم عصبی فوکال است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Medial deviation of internal carotid artery. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع اگزیال سیتیاسکن گردن با ماده حاجب، جابجایی و انحراف مشخص شریان کاروتید داخلی به سمت خط وسط (Medial deviation) در سمت راست مشهود است. شریان کاروتید راست به فضای رتروفارنکس و مجاورت جدار خلفی-طرفی فارنکس نزدیک شده و موقعیت طبیعی خود در غلاف کاروتید را ترک کرده است. لومن عروق دارای اوپاسینیکاسیون یکنواخت بوده و هیچ شواهدی از آنوریسم، تشکیل ترومبوز، ضخیمشدگی جدار عروق یا توده فضاگیر بافتی در اطراف آن مشاهده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
انحراف مدیال شریان کاروتید درونی (Medial deviation of internal carotid artery)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. تشخیص انحراف مدیال یا مسیر پیچخورده (Tortuous/Aberrant) کاروتید داخلی پیش از هرگونه اقدام مداخلهای مانند بیوپسی حلقی، تونسیلکتومی یا اینتوباسیون دشوار حیاتی است تا از خونریزی فاجعهبار ناشی از سوراخ شدن شریان جلوگیری شود. ۲. این ناهنجاری عروقی اغلب مادرزادی یا ناشی از تغییرات دژنراتیو ناشی از سن و فشار خون است و نباید با تودههای پارافارنژیال، تومورهای نوروژنیک یا آبسه رتروفارنکس اشتباه گرفته شود؛ کلید افتراق، نمای شفاف تقویتشده و تداوم آن با لومن شریان کاروتید است.
این سیتیاسکن نشاندهنده انحراف مدیال شریان کاروتید داخلی راست به سمت رتروفارنکس است که یک واریانت آناتومیک مهم از نظر خطرات حین جراحی به شمار میرود. رویکرد بالینی استاندارد شامل اقدامات محافظهکارانه و آگاهسازی جراحان گوش و حلق و بینی جهت پرهیز مطلق از بیوپسی کورکورانه یا صدمه عروقی در مداخلات حلق است.