شکستگی Chance مهره T11 (Chance Fracture T11)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۲۸ ساله به دنبال تصادف شدید وسیله نقلیه موتوری با سرعت بالا (تصادف شاخبهشاخ در حالی که کمربند ایمنی دو نقطهای/کمری بسته بوده است) توسط اورژانس به تروماسنتر منتقل شده است. بیمار هوشیار بوده اما از درد بسیار شدید در ناحیه توراکولومبار شکایت دارد. در معاینه فیزیکی، هماتوم و اکیموز نواری ناشی از کمربند ایمنی روی جدار شکم (Sign Lap-belt)، تندرنس فوکال شدید و وجود یک پله لمسشونده (Step-off) در ناحیه خارهای مهرههای تحتانی توراسیک مشهود است؛ علائم عصبی یا نقایص حسی-حرکتی در اندامهای تحتانی در معاینه اولیه مشاهده نمیشود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Chance Fracture T11. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در تصویر ساژیتال MRI ستون فقرات توراکولومبار (با وزن T2)، شکستگی افقی و حواشی نامنظم در تنه مهره T11 با گسترش به ستون میانی و خلفی مشهود است. گسستگی و پارگی واضح در کمپلکس لیگامانی خلفی (PLC) به همراه از هم بازشدگی (Distraction) زوائد خاری در سطح T11-T12 و هایپرسیگنالی ناشی از ادم/خونریزی در فضای بین خاری و بافت نرم خلفی دیده میشود. همچنین کاهش خفیف ارتفاع قدامی تنه مهره T11 مشاهده میشود، در حالی که طناب نخاعی در این سطح پیوستگی خود را حفظ کرده و فاقد تغییر سیگنال فشاری حاد است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگی Chance مهره T11 (Chance Fracture T11)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. شکستگی چنس (Chance fracture) یک شکستگی ناشی از فلکشن-دیسترکشن (Flexion-Distraction) است که هر سه ستون دنیس (قدامی، میانی و خلفی) را درگیر کرده و ذوباتا ماهیتی ناپایدار دارد؛ وجه تمایز کلیدی آن با شکستگی انفجاری (Burst fracture)، نیروهای کششی (Tensile) حاکم بر ستون خلفی/میانی برخلاف بارگذاری محوری فشاری (Axial loading) و رتروپولشن است. ۲. بیش از یکسوم موارد شکستگی چنس با آسیبهای داخل شکمی (بهویژه پارگی روده باریک، پارگی مزانتر یا آسیب اندامهای توپر) ناشی از اثر کمربند ایمنی همراه هستند، لذا سیتیاسکن کامل شکم و لگن با کنتراست همواره الزامی است. ۳. وجود پارگی لیگامانی در کمپلکس خلفی (Ligamentous Chance) بر خلاف شکستگی صرفاً استخوانی، شانس ترمیم خودبهخودی با بریس را شدیداً کاهش داده و نیاز به فیکساسیون و تثبیت جراحی خلفی را قطعی میسازد.
این تصویر نشاندهنده شکستگی چنس (فلکشن-دیسترکشن) ناپایدار در مهره T11 با آسیب مشهود کمپلکس لیگامانی خلفی است. رویکرد استاندارد درمانی شامل ارزیابی سریع از نظر آسیبهای احشایی شکمی ناشی از کمربند ایمنی و انجام جراحی ارتدکس (فیکساسیون و فیوژن خلفی ستون فقرات با ابزارگذاری) جهت پایدارسازی و پیشگیری از کیفوز پیشرونده میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
2 تصویر
4 تصویر
4 تصویر
11 تصویر