شکستگیِ اطلس (Atlas fracture)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۴۴ سالهای به دنبال ترومای بلانت ناشی از شیرجه در قسمت کمعمق استخر و اصابت مستقیم ورتکس سر به کف آن (مکانیسم بارگذاری محوری/Axial loading)، با درد شدید و حاد در ناحیه ساباکسیپیتال گردن و محدودیت حرکتی بارز به اورژانس تروما منتقل شده است. در معاینه بالینی، تندرنس موضعی شدید در لمس قسمت فوقانی مهرههای گردنی مشهود بوده و بیمار جهت محافظت، سر خود را با دست نگه داشته است؛ نقایص نورولوژیک فوکال یا علائم آسیب نخاعی در معاینه مشاهده نشد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Atlas fracture. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع آکسیال سیتیاسکن استخوان گردن در سطح مهره C1، خط شکستگی کامل بدون جابجایی قابل توجه در توده طرفی راست اطلس (Right lateral mass of C1) با گسترش به قوس قدامی مجاور مشاهده میشود. استخوان دنس (Odontoid process) مهره آکسیس در مرکز قرار داشته و مفصل آتلانتودنتال قدامی در این مقطع حفظ شده است؛ علامتی از جابجایی شدید تودههای جانبی نسبت به مهره C2 (Overhang) یا قطعه استخوانی آزاد کانال نخاعی در این کات وجود ندارد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگیِ اطلس (Atlas fracture)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱. شکستگیهای توده طرفی مهره C1 بر خلاف شکستگی چهارقطعهای کلاسیک جفرسون (Jefferson fracture)، معمولاً ناشی از ترکیب بارگذاری محوری همراه با لترالفلکسیون سر هستند. ۲. کلید تعیین پایداری و لزوم مداخله جراحی در شکستگیهای اطلس، ارزیابی سلامت رباط عرضی اطلس (TAL) است؛ جابجایی تجمعی جانبی تودههای طرفی C1 روی C2 بیش از ۶.۹ میلیمتر در گرافی دندانهباز (Open-mouth) یا سیتی نشاندهنده پارگی این رباط و ناپایداری حتمی است. ۳. شکستگیهای پایدار و منفرد اطلس عموماً با بیحرکتی محافظهکارانه (مانند کلار گردنی سخت یا Halo-vest) درمان میشوند، در حالی که پارگی TAL یا ناپایداری کرانیوسرویکال نیازمند جراحی فیوژن C1-C2 است.
این مقطع آکسیال سیتیاسکن نشاندهنده شکستگی توده طرفی راست مهره اطلس (C1) در زمینه ترومای محوری ستون فقرات است. رویکرد تشخیصی-درمانی استاندارد شامل بررسی سلامت رباط عرضی (TAL) با امآرآی، بیحرکتی دقیق گردنی با کلار یا هالو در موارد پایدار و فیوژن جراحی در صورت بروز ناپایداری آتلانتواکسیال میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
2 تصویر
6 تصویر
6 تصویر
3 تصویر