آدنوم منفرد پاراتیروئید (solitary parathyroid adenoma)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
زن ۵۶ ساله با سابقه دردهای مبهم اسکلتی، خستگی مزمن، ضعف عضلانی و اپیزودهای مکرر نفرولیتیازیس دوطرفه از حدود یک سال قبل ارجاع شده است. در بررسیهای بیوشیمیایی، هیپرکلسمی پایدار (کلسیم سرم ۱۱٫۴ mg/dL) همراه با سطح افزایشیافته هورمون پاراتیروئید (iPTH: 145 pg/mL) و هیپوفسفاتمی گزارش شد. در معاینه بالینی، توده قابل لمسی در ناحیه قدام گردن لمس نشد و معاینه تیروئید طبیعی بود.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected SOLITARY PARATHYROID ADENOMA. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
تصویربرداری هستهای پاراتیروئید با رادیوداروی Tc-99m MIBI شامل نماهای قدامی و خلفی در فاز زودهنگام (۲۰ دقیقه) و فاز تاخیری (۲ ساعت) قابل مشاهده است. در فاز اولیه (۲۰ دقیقه)، تجمع فیزیولوژیک تریسر در غدد بزاقی، پارانشیم تیروئید و میوکارد دیده میشود. در فاز تاخیری ۲ ساعته (Delayed Phase)، در حالی که شستوشوی طبیعی (Washout) رادیودارو از پارانشیم تیروئید رخ داده است، یک کانون مجزا، منفرد و مشخص با ماندگاری و احتباس بالای رادیودارو (Focal Retention) در قطب تحتانی لوب چپ/راست تیروئید پایدار مانده است که منطبق بر آدنوم منفرد پاراتیروئید میباشد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
آدنوم منفرد پاراتیروئید (solitary parathyroid adenoma)
شوانوم دهلیزی زاویه مخچه-پل
نشانگر تمایز بالینی: توسعه زاویه مخچه-پل همراه با اتساع مجرای شنوایی داخلی
مننژیوم قاعده جمجمه
نشانگر تمایز بالینی: توده اکستراآگزیال با هایپراستوز استخوانی مجاور و نشانه دورال تیل
کلستئاتومای گوش میانی
نشانگر تمایز بالینی: توده بافت نرم در اپیتیمپانوم با خوردگی استخوانچههای شنوایی
کارسینوم سلول سنگفرشی نازوفارنکس
نشانگر تمایز بالینی: پرشدگی فوسا روزنمولر با درگیری لنفادنوپاتی رتروفارنژیال
۱. اساس اسکن Tc-99m Sestamibi تفاوت در نرخ شستوشوی رادیودارو است؛ بافت میتوکندریال متراکم در سلولهای اکسیفیلیک آدنوم پاراتیروئید موجب احتباس طولانیتر تریسر نسبت به بافت تیروئید و در نتیجه تمایز آن در فاز تاخیری میشود. ۲. ندولهای خوشخیم یا بدخیم تیروئید میتوانند منجر به نتایج مثبت کاذب شوند؛ بنابراین تلفیق با سونوگرافی گردن یا تصویربرداری SPECT/CT و در موارد پیچیده 4D-CT جهت تایید لوکالیزاسیون قبل از عمل جراحی ضروری است.
این اسکن هستهای MIBI نشاندهنده یک آدنوم پاراتیروئید منفرد با احتباس فوکال رادیودارو در فاز تاخیری است که علت اصلی هیپرپاراتیروئیدی اولیه میباشد. رویکرد درمانی استاندارد و قطعی، پاراتیروئیدکتومی با حداقل تهاجم (MIP) پس از تعیین دقیق محل آناتومیک و پایش حین عمل سطح iPTH است.