مورد ۳۰ (بیستوهفتمین سمینار سالانه درماتولوژی نیروهای مسلح، ۲۰۰۳) همانژیوم ساکرال خط وسط همراه با کیست سینوسی رودهای مادرزادی
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
کودک ۱۸ ماهه با ضایعه ندولار اریتماتوز و نافدار مادرزادی در ناحیه پریناف یا پرینه که از چند ماه پیش دچار ترشحات مخاطی مداوم و گاهی خونریزی خفیف تماسی شده است. در معاینه فیزیکی، توده عروقی کوچک با منفذ مرکزی مشخص مشاهده میشود که فاقد علائم عفونت حاد یا فتق بارز بوده و شک به ناهنجاریهای باقیمانده مجرای امفالومزانتیریک همراه با مالفورماسیون عروقی مطرح گردیده است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Diagnostic Clinical Case. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
تصویر ارائهشده یک مقطع هیستوپاتولوژی با رنگآمیزی هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) است که تکثیر متراکم عروق مویرگی با جدار نازک و حاوی گلبولهای قرمز را در بستر بافت همبند فیبروز و کلاژنه درم نشان میدهد (مطابق با همانژیوم مویرگی/کاپیلاری)، که در مجاورت ساختارهای ترشحی و بقایای مجرای سینوسی با منشأ رودهای قرار دارد.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
مورد ۳۰ (بیستوهفتمین سمینار سالانه درماتولوژی نیروهای مسلح، ۲۰۰۳) همانژیوم ساکرال خط وسط همراه با کیست سینوسی رودهای مادرزادی
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. وجود بافت نابجای کولیک یا ژیتریک در ضایعات نافی/پوستی ناشی از ماندگاری یا ناهنجاریهای بسته شدن مجرای نافیرودهای (Vitelline/Omphalomesenteric duct) است و ترشحات مداوم از منفذ پوستی سرنخ بالینی آن است. ۲. تمایز هیستولوژیک و رادیولوژیک همانژیوم از سایر مالفورماسیونهای عروقی یا بافت گرانولاسیون ناشی از عفونت مجرا با ارزیابی الگوی عروقی مویرگی و فقدان آتیپی سلولی صورت میپذیرد.
این یافته پاتولوژیک نشاندهنده سینوس انتِریک همراه با پرولیفراسیون عروقی ناشی از همانژیوم (بقایای دیسامبریوپلاستیک اومفالومزانتریک) است. رویکرد استاندارد تشخیصی و درمانی شامل تصویربرداری تکمیلی سونوگرافی یا فیستولوگرافی/امآرآی برای بررسی امتداد به داخل پریتون و سپس رزکسیون جراحی کامل مجرا و ضایعه عروقی میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
5 تصویر
5 تصویر
4 تصویر
3 تصویر