پانکراتیت حاد (Acute Pancreatitis)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۴۸ ساله با سابقه مصرف مزمن الکل، با شکایت از درد شدید، مداوم و خنجری در ناحیه اپیگاستر با انتشار به پشت که از حدود ۱۸ ساعت پیش پس از مصرف یک وعده غذایی سنگین آغاز شده، به اورژانس مراجعه کرده است. درد با نشستن و خم شدن به جلو اندکی تسکین مییابد و با تهوع و استفراغهای مکرر همراه است. در معاینه فیزیکی، بیمار بیقرار، تاکیکاردیک و تاکیپنئیک است و تندرنس قابلتوجه به همراه گاردینگ خفیف در بخش فوقانی شکم لمس میشود؛ صداهای روده کاهش یافته است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Acute pancreatitis. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در مقطع اگزیال سیتیاسکن شکم با ماده حاجب، پارانشیم پانکراس بهصورت منتشر دچار افزایش حجم و ادم مشهود با مرزهای محو و نامشخص دیده میشود. نمای فتوکپی چربی خلف صفاق جای خود را به دانسیته بافت نرم ناشی از تغییرات التهابی شدید (فلگمون) و تجمع مایع پریپانکراتیک بهویژه در اطراف تنه و دم لوزالمعده داده است (fat stranding شدید). انانسمنت پارانشیم عمدتاً یکنواخت بوده و شواهدی به نفع نکروز وسیع فاقد خونرسانی در این کات مشاهده نمیشود.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
پانکراتیت حاد (Acute Pancreatitis)
انسداد مکانیکی روده باریک با لوپ بسته
نشانگر تمایز بالینی: دو نقطه انتقال مجاور با اتساع عروق مزانتریک و ایسکمی دیواره
بیماری فعال التهابی کرون
نشانگر تمایز بالینی: نشانه شانه (Comb sign)، ضخامت دیواره ایلئوم انتهایی و پرولایفراسیون چربی کرپینگ
ایسکمی حاد مزانتریک روده
نشانگر تمایز بالینی: نازکشدگی شدید دیواره یا پنوماتوز رودهای با فقدان تقویت کنتراست عروقی
کولیت اولسراتیو حاد با مگاکولون توکسیک
نشانگر تمایز بالینی: درگیری پیوسته از رکتوم با از دست رفتن هاستراسیون (Lead pipe appearance)
۱. طبق معیارهای اصلاحشده آتلانتا، تشخیص پانکراتیت حاد نیازمند حداقل دو معیار از سه معیار است: درد مشخص شکمی، افزایش آمیلاز یا لیپاز بیش از ۳ برابر حد نرمال، و یافتههای تصویربرداری مشخص؛ بنابراین در حضور دو معیار اول، انجام فوری سیتی الزامی نیست مگر برای رد سایر علل شکم حاد یا عدم پاسخ بالینی پس از ۷۲ ساعت جهت ارزیابی نکروز. ۲. زمانبندی بهینه سیتی برای تفکیک پانکراتیت بینابینی ادماتوز (IEP) از نوع نکروزان، ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از شروع علائم است، زیرا نکروز پارانشیمی در فاز فوق حاد اولیه ممکن است بهخوبی demarcate نشده باشد.
این سیتیاسکن نشاندهنده پانکراتیت حاد بینابینی ادماتوز همراه با تغییرات فلگمون و التهاب گسترده بافت چربی اطراف پانکراس است. رویکرد استاندارد بر هیدراتاسیون داخلوریدی هدفمند، کنترل درد، پایش همودینامیک و تغذیه انترال زودهنگام در صورت تحمل بالینی بیمار استوار است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص گوارش، کبد و صفرا
8 تصویر
4 تصویر
2 تصویر
7 تصویر