شکستگی استرسی (Stress Fracture) دیستال فیبولا (Fibula) و تیبیا (Tibia)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
خانم ۵۸ ساله با سابقه استئوپنی و افزایش ناگهانی فعالیتهای پیادهروی روزانه از حدود ۴ هفته قبل، که با درد پیشرونده، مبهم و تشدیدشونده با تحمل وزن در ناحیه مچ پای راست مراجعه کرده است. در معاینه فیزیکی، تندرنس موضعی مشخص و تورم خفیف روی یکسوم دیستال نازکنی (فیبولا) و درشتنی (تیبیا) بدون اکیموز یا شواهد بیثباتی مفصلی مشهود است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Stress Fracture of the Distal Fibula and Tibia. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی ساده مچ پا در نمای قدامی-خلفی/مورب، واکنش پریوستال ضخیم و دوکیشکل (کالوس استخوانی) در ناحیه دیافیز دیستال فیبولا به همراه باند اسکلروتیک عرضی مبهم در کورتکس لترال مشاهده میشود. همچنین در متافیز دیستال تیبیا، نوار اسکلروتیک افقی با نمای واکنشی ناشی از شکستگی ناکامل استرسی (insufficiency/fatigue) بدون جابهجایی یا درگیری سطح مفصلی تیبیوتالار مشهود است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
شکستگی استرسی (Stress Fracture) دیستال فیبولا (Fibula) و تیبیا (Tibia)
آرتریت فرسایشی و استئوآرتریت پیشرفته
نشانگر تمایز بالینی: کاهش نامتقارن فضای مفصلی، اسکلروز سابکوندرال و استئوفیت
آرتریت روماتوئید حاد
نشانگر تمایز بالینی: فرسایشهای مارژینال متقارن با استئوپنی اطراف مفصل بدون ساخت استخوان جدید
استئومیلیت حاد با استئونکروز
نشانگر تمایز بالینی: واکنش پریوستئال چندلایهای با سکسترم استخوانی و تخریب لیتیک کورتکس
استئوسارکوما و ضایعات بدخیم اولیه
نشانگر تمایز بالینی: واکنش تهاجمی پریوست (مثلث کدمن یا پرتو خورشید) با ماتریکس استئوئید
۱) شکستگیهای استرسی ممکن است در گرافی اولیه تا ۲ الی ۳ هفته منفی باشند و اولین نشانه معمولاً واکنش پریوست یا خط اسکلروتیک عمود بر ترابکولها است. ۲) وجود واکنش استخوانی در غیاب تخریب کورتیکال نامنظم یا واکنش لایهلایه تهاجمی، وجه افتراق حیاتی آن از استئوسارکوم یا استئومیلیت است. ۳) MRI حساسترین مدالیتی تشخیصی زودهنگام است که ادم مغز استخوان (Bone marrow edema) را قبل از بروز تغییرات در رادیوگرافی آشکار میسازد.
این گرافی نشاندهنده شکستگیهای استرسی همزمان در بخش دیستال تیبیا و فیبولا با واکنش پریوستال و اسکلروز کورتیکال تیپیک است. رویکرد استاندارد بالینی شامل کاهش یا قطع موقت بارگذاری (تحمل وزن حفاظتشده)، بیحرکتی با گچ یا بریس ساق، اصلاح فاکتورهای زمینهای متابولیک استخوان و پیگیری رادیولوژیک روند ترمیم است.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص اسکلتی و عضلانی
9 تصویر
2 تصویر
4 تصویر
1 تصویر