فیبریلاسیون بطنی (Ventricular Fibrillation)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۵۳ ساله قفقازی با سابقه فشار خون بالا و دیسلیپیدمی، با درد شدید و فشارنده پشت جناغ که از ۲ ساعت قبل از مراجعه آغاز شده و به بازوی چپ و فک انتشار داشته، به اورژانس انتقال یافته است. بیمار حین تریاژ دچار تعریق شدید، رنگپریدگی، تنگینفس حاد و سپس سنکوپ ناگهانی و کاهش سطح هوشیاری شد. در معاینه بالینی اولیه نبض مرکزی غیرقابل لمس و فشار خون غیرقابل سنجش بوده و بیمار وارد فاز ایست قلبی ناشی از ایسکمی حاد میوکارد شده است.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Ventricular Fibrillation. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
نوار قلب ۱۲ لید (ECG) شواهد یک انفارکتوس حاد میوکارد با صعود قطعه ST (STEMI) در دیواره قدامی-سپتال را نشان میدهد. افزایش شدید و مقعر/محدب قطعه ST (Tombstoning ST elevation) در لیدهای پرهکوردیال V1 تا V4 همراه با تغییرات متقابل (reciprocal ST depression) در لیدهای تحتانی (II، III و aVF) مشهود است. این الگوی حاد انسداد شریان نزولی قدامی چپ (LAD)، زمینه ناپایداری شدید الکتریکی میوکارد و شروع دیسریتمی کشنده فیبریلاسیون بطنی (VF) را مهیا ساخته است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
فیبریلاسیون بطنی (Ventricular Fibrillation)
دایسکشن حاد آئورت صعودی (تیپ A)
نشانگر تمایز بالینی: مشاهده فلپ اینتیمال درون لومن آئورت صعودی با پرفیوژن لومن کاذب
آنوریسم پایدار توراسیک بدون پارگی
نشانگر تمایز بالینی: اتساع دوکی یا کیسهای کالیبر آئورت فراتر از ۵۰ درصد قطر نرمال
هماتوم اینترامورال آئورت (IMH)
نشانگر تمایز بالینی: ضخامت هلالی بدون تقویت کنتراست در دیواره آئورت بدون فلپ متحرک
آمبولی حاد شریان ریوی (Saddle PE)
نشانگر تمایز بالینی: نقص پرشدگی در لومن شریان ریوی با اتساع حاد بطن راست
۱. الگوی صعود بارز ST بهصورت Tombstoning در لیدهای قدامی نشانه ایسکمی بسیار وسیع ترانسمورال بوده و ارتباط مستقیمی با وقوع آریتمیهای بدخیم مانند Ventricular Fibrillation و شوک کاردیوژنیک در ساعات اولیه انفارکتوس دارد. ۲. درمان فیبریلاسیون بطنی نیازمند دفیبریلاسیون فوری غیرهمگام (Defibrillation) و احیای قلبی ریوی (CPR) استاندارد است، نه کاردیوورژن همگام؛ چرا که در VF موج R سازمانیافتهای برای هماهنگی تخلیه شوک وجود ندارد. ۳. پس از بازگشت گردش خون خودبهخودی (ROSC)، در حضور این الگوی STEMI، بیمار باید بدون تأخیر جهت آنژیوپلاستی اورژانسی (Primary PCI) به کتلب هدایت شود.
این نوار قلب نشاندهنده یک STEMI حاد و وسیع قدامی است که به عنوان عامل زمینهساز اصلی فیبریلاسیون بطنی (VF) و ایست قلبی ناگهانی شناخته میشود. مدیریت استاندارد شامل دفیبریلاسیون فوری و پروتکل ACLS بوده و پس از احیا، انجام آنژیوپلاستی عروق کرونر (Primary PCI) جهت برقراری مجدد پرفیوژن ضروری است.