تجمع مایع در پریکارد (پریکاردیال آِل)، احتمالاً سندرم درسلر (Dressler's syndrome)
شرح حال بالینی و اطلاعات دموگرافیک (Patient Presentation)
مرد ۶۱ ساله با سابقه آنفارکتوس حاد میوکارد (STEMI) در ۴ هفته گذشته، با شکایت تنگینفس پیشرونده، درد پلورتیک قفسه سینه که با خم شدن به جلو بهبود مییابد و تب خفیف از چند روز قبل مراجعه کرده است. در معاینه بالینی، تاکیکاردی، افت خفیف صداهای قلبی (Muffled heart sounds) و برجستگی نسبی وریدهای ژوگولار بدون تغییرات همودینامیک آشکار تامپوناد مشاهده شد که به نفع پریکاردیت دیررس پس از انفارکتوس (سندرم درسلر) میباشد.
Patient presented with characteristic clinical findings consistent with suspected Pericardial effusion, possibly Dressler's syndrome. Multimodal diagnostic imaging was performed to characterize anatomic involvement and guide therapeutic management.
یافتههای سیستماتیک تصویربرداری (Systematic Findings)
در رادیوگرافی قفسه سینه (CXR)، کاردیومگالی ژنرالیزه و چشمگیر با نمای کلاسیک قمقمه آب (Water-bottle sign / Flask-shaped heart) مشاهده میشود. مرزهای قلبی دوطرفه و قرینه به صورت گلابیشکل یا کروی به سمت خارج برجسته شدهاند. قوس آئورت و خطوط واسکولار هیلار در مقایسه با سایه عظیم قلب به وضوح کوچک به نظر میرسند (Water bottle silhouette)، همچنین احتقان عروقی ریه با وجود کاردیومگالی وسیع چندان بارز نیست که نشاندهنده تجمع مایع در فضای پریکارد به جای نارسایی احتقانی قلب است.
چالش تشخیصی: تشخیص قطعی بیمار چیست؟
شواهد تصویربرداری، موقعیت آناتومیک و یافتههای کلیدی را بررسی کرده، سپس جهت بررسی پاسخ صحیح و نکات جامع بورد روی دکمه زیر کلیک کنید.
تجمع مایع در پریکارد (پریکاردیال آِل)، احتمالاً سندرم درسلر (Dressler's syndrome)
دایسکشن حاد آئورت صعودی (تیپ A)
نشانگر تمایز بالینی: مشاهده فلپ اینتیمال درون لومن آئورت صعودی با پرفیوژن لومن کاذب
آنوریسم پایدار توراسیک بدون پارگی
نشانگر تمایز بالینی: اتساع دوکی یا کیسهای کالیبر آئورت فراتر از ۵۰ درصد قطر نرمال
هماتوم اینترامورال آئورت (IMH)
نشانگر تمایز بالینی: ضخامت هلالی بدون تقویت کنتراست در دیواره آئورت بدون فلپ متحرک
آمبولی حاد شریان ریوی (Saddle PE)
نشانگر تمایز بالینی: نقص پرشدگی در لومن شریان ریوی با اتساع حاد بطن راست
۱. نمای Water-bottle در CXR معمولاً نشاندهنده افیوژن پریکارد با حجم متوسط تا زیاد (حداقل ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیلیتر مایع) است و افیوژنهای کمحجم ممکن است گرافی نرمال ایجاد کنند. ۲. سندرم درسلر (Dressler's syndrome) یک پدیده خودایمنی است که معمولاً ۲ تا ۶ هفته پس از انفارکتوس میوکارد یا جراحی قلب با تریاد تب، پلورزی و پریکاردیت تظاهر مییابد و خط اول درمان آن آسپرین یا NSAIDs به همراه کلشیسین است. ۳. وجود کاردیومگالی شدید همراه با اولیگمی یا عروق ریوی نرمال و بدون ادم ریوی، کلید اصلی تمایز رادیولوژیک افیوژن پریکارد وسیع از کاردیومیوپاتی اتساعی یا نارسایی احتقانی قلب است.
این رادیوگرافی نشاندهنده افیوژن شدید پریکارد با نمای مشخص قمقمه آب (Water-bottle silhouette) ناشی از پریکاردیت دیررس ایمونولوژیک (سندرم درسلر) است. گام تشخیصی بعدی، انجام فوری اکوکاردیوگرافی جهت رد تامپوناد قلبی و شروع درمان ضدالتهابی با آسپرین و کلشیسین میباشد.
کیسهای بالینی و آموزشی مرتبط در تخصص قلب و عروق بزرگ
2 تصویر
3 تصویر
2 تصویر
1 تصویر