ورودیهای بالینی بیمار
حداقل ۰.۱ — حداکثر ۱۰۰۰۰۰ • واحد: mg
حداقل ۲۰ — حداکثر ۲۵۰ • واحد: kg
حداقل ۱۰۰ — حداکثر ۲۳۰ • واحد: cm
پارامترهای بالینی بیمار را در فرم روبرو وارد کنید و روی «محاسبه» کلیک نمایید تا نمره، طبقه خطر و اقدامات فوری نمایش داده شوند.
- calculated≥ 0
ماشینحساب Dose Adjustment by Body Surface Area جهت محاسبه شاخصهای استاندارد فیزیولوژیک و ارزیابی ریسک در مداخلات عمومی بالینی در بالین طراحی شده است. نمره حاصل راهنمای تصمیمگیری پزشک جهت تصمیمگیری بالینی فردیسازیشده، پیگیری روتین درمانی و پایش روند پاسخ به درمان محسوب میشود.
راهنمای بالینی و مبانی ارزیابی
Adjusts a standard adult dose by the patient's BSA relative to 1.73 m2.
هدف و کاربرد بالینی
تعدیل دوز استاندارد داروهای بزرگسالان بر پایه مساحت سطح بدن (BSA) بیمار نسبت به مساحت مرجع، جهت شخصیسازی درمان، بهینهسازی اثربخشی بالینی و پیشگیری از سمیت در داروهای با پنجره درمانی باریک.
جمعیت هدف و شرایط شمول
جمعیت هدف شامل بیماران نیازمند پایش سطح خونی دارو (TDM)، تعدیل دوز در نارسایی ارگانی و تداخلات دارویی پیچیده است. این ابزار در محیطهای درمانی شامل بخش مراقبتهای دارویی بالینی، داروخانه بیمارستانی و مشاورههای فارماکوتراپی کاربرد دارد.
محدودیتها و موارد منع استفاده
تغییرات حجم توزیع در بیماران بدحال یا ادماتو میتواند غلظت پلاسمایی دارو را از دامنه درمانی خارج سازد.
مرواریدهای بالینی و راهنمای اقدام
سینتیک داروها و تداخلات فارماکوکینتیک بر اساس عملکرد کلیوی (CrCl/GFR) و کبدی بیمار پایش منظم گردد.
BSA = 0.007184 x W^0.425 x H^0.725; adjusted = standard x (BSA/1.73)
پارامترهای ورودی
| نام پارامتر | نوع داده | الزام | توضیحات و دامنه مجاز |
|---|---|---|---|
| standard_dose_mg | float | ✅ | Standard adult dose(mg) |
| weight_kg | float | ✅ | Weight(kg) |
| height_cm | float | ✅ | Height(cm) |
تفسیر نمره
| دامنه امتیاز | سطح یا طبقه بالینی | تفسیر و راهنمای اقدام |
|---|---|---|
| ≥ 0 | calculated | Calculated value |
راهنمای تفسیر طبقات خطر و اقدام بالینی
تفسیر نتایج تعدیل دوز دارو بر اساس مساحت سطح بدن (BSA) بر اساس ارزیابی جامع بالینی، طبقهبندی طبقات خطر و راهنمای اقدام متناسب صورت میپذیرد.
منابع و مراجع مبتنی بر شواهد (EBM)
- Du Bois D, Du Bois EF. Arch Intern Med. 1916;17:863-871.