امتیاز وود-داونز برای سنجش دیسترس تنفسی در نوزادان

Wood-Downes Respiratory Distress Score • اطفال

ورودی‌های بالینی بیمار

پنل نتیجه و تصمیم بالینی
در انتظار ورودی‌ها
total score
—points
آماده برای ارزیابی

پارامترهای بالینی بیمار را در فرم روبرو وارد کنید و روی «محاسبه» کلیک نمایید تا نمره، طبقه خطر و اقدامات فوری نمایش داده شوند.

طبقات خطر و بازه‌های امتیاز:
  • mild0–3
  • moderate4–7
  • severe8–10
پاسخ بالینی مستقیم (Direct Answer)

ماشین‌حساب Wood-Downes Respiratory Distress Score جهت محاسبه دقیق دوزبندی بر اساس وزن و ارزیابی شاخص‌های رشد و فیزیولوژی کودکان در بالین طراحی شده است. نمره حاصل راهنمای تصمیم‌گیری پزشک جهت تنظیم دوز دارویی متناسب با وزن و سن، پایش عوارض و ارزیابی پاسخ بالینی به درمان محسوب می‌شود.

راهنمای بالینی و مبانی ارزیابی

Neonatal respiratory distress severity (5 signs, 0-10).

هدف و کاربرد بالینی

ارزیابی بالینی شدت دیسترس تنفسی در نوزادان به منظور تعیین سطح مراقبت و نیاز به مداخلات حمایتی تنفسی نظیر تهویه مکانیکی یا CPAP.

جمعیت هدف و شرایط شمول

جمعیت هدف شامل نوزادان، شیرخواران، کودکان و نوجوانان از بدو تولد تا سن ۱۸ سالگی است. این ابزار در محیط‌های درمانی شامل اورژانس کودکان، بخش بستری اطفال، درمانگاه تخصصی و PICU کاربرد دارد.

محدودیت‌ها و موارد منع استفاده

هرگز نباید نمرات و آستانه‌های آزمایشگاهی بزرگسالان را به بیماران اطفال تعمیم داد.

مرواریدهای بالینی و راهنمای اقدام

وزن دقیق و محدوده‌های طبیعی علایم حیاتی متناسب با سن پایه اصلی تمامی تصمیم‌گیری‌ها و دوزبندی در طب کودکان است.

فرمول و متغیرها:

Sum of 5 signs (0-2 each); total 0-10

پارامترهای ورودی

نام پارامترنوع دادهالزامتوضیحات و دامنه مجاز
cyanosisstring✅Cyanosis
retractionsstring✅Retractions
gruntingstring✅Grunting
air_entrystring✅Air entry
respiratory_ratestring✅Respiratory rate

تفسیر نمره

دامنه امتیازسطح یا طبقه بالینیتفسیر و راهنمای اقدام
0–3mildMild distress
4–7moderateModerate distress
8–10severeSevere distress

راهنمای تفسیر طبقات خطر و اقدام بالینی

تفسیر نتایج امتیاز وود-داونز برای سنجش دیسترس تنفسی در نوزادان بر اساس ارزیابی جامع بالینی، طبقه‌بندی طبقات خطر و راهنمای اقدام متناسب صورت می‌پذیرد.

خفیف(0–3)
درمان سرپایی، پیگیری استاندارد بالینی و آموزش علائم هشدار به بیمار.
متوسط(4–7)
بررسی‌های تکمیلی تشخیصی، بستری تحت‌نظر در بخش یا فالوآپ فشرده سرپایی.
شدید(8–10)
بستری فوری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU)، پایش مداوم همودینامیک و آغاز درمان تهاجمی.

منابع و مراجع مبتنی بر شواهد (EBM)

  • Downes JJ, Raphaely RC. Pediatric intensive care. Anesthesiology. 1972 (Wood-Downes score).

ماشین‌حساب‌های مرتبط