ورودیهای بالینی بیمار
حداقل ۱ — حداکثر ۵۰ • واحد: mEq/L
حداقل ۲ — حداکثر ۵۰ • واحد: mEq/L
پارامترهای بالینی بیمار را در فرم روبرو وارد کنید و روی «محاسبه» کلیک نمایید تا نمره، طبقه خطر و اقدامات فوری نمایش داده شوند.
- nagma≤ -6
- pure-6–6
- alkalosis≥ 6
ماشینحساب Delta Gap برای تخمین احتمال مرگومیر، شدت نارسایی ارگانها و پایش سیر بیماری در ICU استفاده میشود. محاسبه بر پایه anion gap است. نمره حاصل جهت تعدیل استراتژیهای حمایتی، هدفگذاری اکسیژناسیون تهاجمی و بحث در خصوص پیشآگهی بالینی کاربرد دارد. طبق گایدلاینهای معتبر بالینی و استانداردهای جهانی است.
راهنمای بالینی و مبانی ارزیابی
Delta gap for mixed acid-base disorders: (AG-12) - (24-HCO3).
هدف و کاربرد بالینی
شناسایی و ارزیابی اختلالات اسید و باز مختلط در حضور اسیدوز متابولیک با آنیونگپ بالا، جهت تشخیص همزمان آلکالوز متابولیک یا اسیدوز متابولیک با آنیونگپ نرمال.
جمعیت هدف و شرایط شمول
جمعیت هدف شامل بیماران بدحال با نارسایی چندعضوی (MODS)، شوک سپتیک، نیازمند ونتیلاسیون مکانیکی یا داروهای اینوتروپ و وازوپرسور است. این ابزار در محیطهای درمانی شامل بخش مراقبتهای ویژه (ICU)، PICU و NICU کاربرد دارد.
محدودیتها و موارد منع استفاده
نوسانات شدید همودینامیک حین احیای مایع یا تیتراسیون دوز وازوپرسور میتواند امتیاز لحظهای را مخدوش سازد.
مرواریدهای بالینی و راهنمای اقدام
محاسبه نمره بر اساس بدترین مقادیر فیزیولوژیک ثبتشده طی ۲۴ ساعت نخست بستری در ICU انجام میشود.
Delta gap = (AG - 12) - (24 - HCO3)
پارامترهای ورودی
| نام پارامتر | نوع داده | الزام | توضیحات و دامنه مجاز |
|---|---|---|---|
| anion_gap | float | ✅ | Anion gap(mEq/L) |
| bicarbonate | float | ✅ | Serum bicarbonate(mEq/L) |
تفسیر نمره
| دامنه امتیاز | سطح یا طبقه بالینی | تفسیر و راهنمای اقدام |
|---|---|---|
| ≤ -6 | nagma | NAGMA predominant |
| -6–6 | pure | Pure high-AG acidosis |
| ≥ 6 | alkalosis | Metabolic alkalosis |
راهنمای تفسیر طبقات خطر و اقدام بالینی
تفسیر نتایج شکاف دلتا در اسیدوزهای متابولیک مختلط بر اساس ارزیابی جامع بالینی، طبقهبندی طبقات خطر و راهنمای اقدام متناسب صورت میپذیرد.
منابع و مراجع مبتنی بر شواهد (EBM)
- Wrenn K. The delta (delta) gap: an approach to mixed acid-base disorders. Ann Emerg Med. 1990.